Έχει ενδιαφέρον αυτό που συμβαίνει φέτος με το περίπτερο του Υπουργείου Παιδείας στη ΔΕΘ. Συνήθως, μετά το πρώτο διήμερο των επίσημων επισκέψεων, της πολιτικής ηγεσίας και των φωτογραφιών, τα περισσότερα περίπτερα κατεβάζουν ρυθμούς. Εδώ, όμως, φαίνεται ότι υπήρξε άλλη οδηγία: να υπάρχει κάθε μέρα λόγος να συμβαίνει κάτι.
Και πράγματι, όπως μαθαίνουμε, καθημερινά περνούν από τον χώρο παιδιά διαφορετικών ηλικιών και σχολεία από όλη τη χώρα. Εκπαιδευτικοί παρουσιάζουν με εμφανή περηφάνια τη δουλειά τους, μαθητές παίζουν μουσική, κάνουν χειροτεχνίες, συμμετέχουν σε δράσεις ρομποτικής, μιλούν για την τεχνητή νοημοσύνη, ηχογραφούν καθημερινά εκπομπές στο εργαστήριο μέσων, ενώ στο πρόγραμμα έχουν μπει ακόμη και αγώνες ρητορικής για τις Πανελλαδικές, δράσεις πράσινης επιχειρηματικότητας και αθλητικές δραστηριότητες για παιδιά με και χωρίς αναπηρία.
Μια από τις πιο όμορφες εικόνες των ημερών είναι και ο τοίχος που ζωγράφιζαν σταδιακά μαθητές Καλλιτεχνικού Σχολείου, αφήνοντας πάνω του σκέψεις και προσδοκίες για το μέλλον. Δίπλα, ξεχώριζε και το ειδικό δωμάτιο αποφόρτισης και αισθητηριακής χαλάρωσης, αντίστοιχο με εκείνα που σχεδιάζεται να λειτουργούν σε ειδικά σχολεία.
Το πιο ενδιαφέρον, πάντως, είναι άλλο. Το περίπτερο δεν στήθηκε ως μια φουτουριστική μακέτα ενός σχολείου που ίσως κάποτε υπάρξει. Οι περισσότερες γωνιές του συνδέονται με εξοπλισμό και παρεμβάσεις που είτε έχουν ήδη φτάσει στα σχολεία είτε έχουν μπει στον δρόμο για να φτάσουν: διαδραστικά μέσα, εργαστήρια φυσικών επιστημών, ρομποτική, μουσικά όργανα, αθλητικός εξοπλισμός, απινιδωτές, χώροι δημιουργίας και υποδομές συμπερίληψης.
Και κάπως έτσι, χωρίς πολλά μεγάλα λόγια, το περίπτερο κατάφερε κάτι που δεν είναι αυτονόητο στη ΔΕΘ: να παράγει εικόνα και περιεχόμενο κάθε μέρα και όχι μόνο όταν περνούν οι υπουργοί. Με παιδιά που δείχνουν προσδοκία και εκπαιδευτικούς που δείχνουν περηφάνια. Αυτό, τελικά, είναι ίσως και το πιο πειστικό κομμάτι της ιστορίας.
Πηγή: ieidiseis.gr
