ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Λήψη άρθρων...
Header Scripts Init

Ο κρυμμένος κουμπαράς των 22 δισ. και η κρυφή δεύτερη φορολογία

Δημοσίευση

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
thenewspaper.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το thenewspaper.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Η Εισφορά Αλληλεγγύης υπήρξε ένα μνημονιακό τρικ για να επιβάλει στους πολίτες διπλή φορολογία μέσα στα μνημόνια.
Δηλαδή, πέραν του φορολογικού συντελεστή, όσοι είχαν εισόδημα πλήρωναν και μια δεύτερη εισφορά είτε σαν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, είτε σαν ελεύθεροι επαγγελματίες (τέλος επιτηδεύματος).

Αυτή η καταφανέστατη αδικία υποχώρησε, αλλά παραμένουν ακόμη, οκτώ χρόνια μετά τη λεγόμενη έξοδο(;) από τα μνημόνια, δύο σκαστές αδικίες: Η Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΑΣ) και η μη τιμαριθμοποίηση της φορολογικής κλίμακας.
Λόγω της μη τιμαριθμοποίησης οι πολίτες πληρώνουν παραπάνω φόρο από την ονομαστική αύξηση των εισοδημάτων τους. Αν ο πληθωρισμός «τρέχει» με 3,8% και ο πολίτες έχει αύξηση εισοδήματος 3%, αφενός χάνει πραγματικό/διαθέσιμο εισόδημα (σ.σ. στην ουσία έχει λιγότερα χρήματα για να αγοράσει τα ίδια καταναλωτικά προϊόντα) και, αφετέρου, πληρώνει μεγαλύτερο φόρο. Η ονομαστική αναπροσαρμογή του εισοδήματος τον πάει σε υψηλότερη κλίμακα και έτσι καταβάλει μεγαλύτερο φόρο….
Πιο κραυγαλέα είναι η Εισφορά (ΕΑΣ) των συνταξιούχων οι οποίοι καταβάλουν αυτό τον δεύτερο φόρο, ενόσω α/πληρώνουν τον (κανονικό) φόρο –και μάλιστα επί πληθωρισμένων αποδοχών (λόγω μη αναπροσαρμογής των φορολογικών κλιμάκων)- και β/λαμβάνουν σταθερά μικρότερες του πληθωρισμού αυξήσεις.
Συγκεκριμένα κάθε συνταξιούχος με άθροισμα κύριων συντάξεων πάνω από 1.468 ευρώ και επικουρική πάνω από 300 ευρώ πληρώνει αυτή τη δεύτερη φορολογία.
Όμως με την ΕΑΣ το ελληνικό κράτος έχει καταρρίψει κάθε έννοια δικαίου και αναλογικότητας στα (φορολογικά) βάρη που καλούνται να σηκώσουν οι (σ.σ. στην κυριολεξία) υποτελείς του!
1. Τα βάρη που αναλογούν στους πολίτες θα πρέπει να επιμερίζονται άπαξ. Όχι δύο και τρεις φορές. Ακόμη και η έκτακτη φορολογία επί των κερδών, όσο κραυγαλέα και εάν είναι αυτά τα κέρδη (π.χ. διυλιστήρια) είναι άδικη, υπό την έννοια ότι ανατρέπει επιχειρηματικούς προγραμματισμούς. Χρέος της πολιτείας είναι να παρεμβαίνει και να εξομαλύνει τις αγορές, να αποτρέπει τα ολιγοπώλια και να δαμάζει την απληστία του κεφαλαίου πριν συγκροτηθούν τα υπερκέρδη. Οι σαφείς και διάφανοι κανόνες είναι ο καλύτερος τρόπος να δείξεις τον πολίτη (διοικούμενο) ότι οι κανόνες είναι σταθεροί και η οικονομική ζωή προβλέψιμη.
2. Είναι ανεπίτρεπτο κάθε χρόνο μέσω της ΕΑΣ να εισπράττονται περισσότερα από 720 εκατ. ευρώ και, ακολούθως, να επιπίπτει η (κανονική) εφορία και να εισπράττει το δικό της μερίδιο… Η διπλή φορολόγηση η οποία μάλιστα επαναλαμβάνεται κατ έτος ,είναι τουλάχιστον απαράδεκτη. Θα μπορούσε η πολιτεία, εάν αυτό θεωρούσε δίκαιο, ειδικά για τους συνταξιούχους, να εφαρμόσει διαφορετικούς-υψηλότερους-πιο ληστρικούς φορολογικούς συντελεστές. Θα ήταν πιο αποδεκτά εν σχέσει με την διπλή, και τόσο άδικη, φορολόγηση.
3. Από την ΕΑΣ η κυβέρνηση εισπράττει 720 εκατ. τον χρόνο, ενώ για τις συνολικές αυξήσεις του 2026 προς όλους τους συνταξιούχους το ετήσιο κόστος φτάνει στα 475 εκ. ευρώ συνολικά. Τα δε έσοδα δεν υπολογίζονται στα συνολικά ετήσια έσοδα του δημοσίου (σ.σ. δεν έχει δημοσιονομικό αποτύπωμα, παρά μόνο προσμετράται στη πλεόνασμα της «γενικής κυβέρνησης»), Μάλιστα, τοποθετούνται σε ειδικό λογαριασμό στην Τραπέζι της Ελλάδος και δεν ξέρουμε πόσα χρήματα έχει αυτός ο «κουμπαράς». Εκτιμάται ότι ξεπερνούν τα 22 δισ. ευρώ και υπάρχουν πληροφορίες ότι μέρος αυτών χρησιμοποιήθηκε για την πρόωρη/άκαιρη αποπληρωμή των χαμηλότοκων (επιτόκιο κοντά στο 1%) δανείων του α’ μνημονίου, ενόσω τα επιτόκια διεθνώς έχουν εκτιναχτεί (αυξήσεις βασικών επιτοκίων της ΕΚΤ, της αμερικανικής Fed κ.λπ.). Για την αντικατάσταση αυτών των δανείων η χώρα, όταν βγαίνει στις αγορές (3ετή ομόλογα), πληρώνει επιτόκια άνω του 3,5%…
4. Οι φορολογικοί συντελεστές δεν έχουν καμία σχέση με την προοδευτικότητα. Δεν επιβάλλονται δηλαδή επί του ποσού που ξεπερνά ένα όριο, αλλά όποιος συνταξιούχος υπερβεί το ταχθέν όριο, καταβάλει φόρο επί όλου του ποσού. Κοντολογίς, με την ΕΑΣ δεν συμβαίνει ότι και στον υπόλοιπο αναπτυγμένο κόσμο, δεν εφαρμόζεται δηλαδή η αρχή της αναλογικότητας όπως ισχύει με τις φορολογικές κλίμακες. Αποτέλεσμα, ένα συνταξιούχος με 1.467 ευρώ να μην πληρώνει ΕΑΣ και ένας συνάδερφός του με μηναίο μεικτά έσοδα από κύριες συντάξεις 1.510 ευρώ να πληρώνει 45,3 ευρώ το μήνα (και 543,6 ευρώ το χρόνο) και, τελικά, να λαμβάνει τις ίδιες αποδοχές με εκείνον που εργάστηκε λιγότερο και ασφαλίστηκε για μικρότερο χρόνο!

5.Κοντολογίς, η ΕΑΣ λειτουργεί και τιμωρητικά για το ασφαλιστικό σύστημα. Όποιος εργαστεί και ασφαλιστεί περισσότερα χρόνια και του αναλογούν υψηλότερες μεικτές αποδοχές, τον… τιμωρεί το κράτος: α/ τον φορολογεί διπλά και β/ τον ωθεί να μην εργάζεται περισσότερο ή να μην διεκδικεί υψηλότερες αποδοχές…

Πηγή: ieidiseis.gr