του Γιώργου Μουλά, αντιδημάρχου Δήμου Βόλου
Ανάμεσα στις πολυσχιδείς δραστηριότητες του δημάρχου Αχιλλέα Μπέου τελευταία διακρίνει κανείς και αυτή, της προσέλκυσης δωρητών προς τον Δήμο Βόλου και την πόλη γενικότερα. Γενικά, οι δωρεές για κοινωφελείς σκοπούς έχουν θετικό αντίκτυπο και είναι αποδεκτές από όλους. Αποδέκτες των δωρεών είναι συνήθως το Κράτος, η Εκκλησία, διάφορα ιδρύματα, νοσοκομεία και αρκετές φορές η Τοπική Αυτοδιοίκηση, Δήμοι και Κοινότητες από ανθρώπους και φορείς, που αισθάνονται την ανάγκη να βοηθήσουν τον τόπο τους.
Η ελληνική Αριστερά για τους δικούς της ιδεολογικούς λόγους τοποθετείται, ως επί το πλείστον, αρνητικά στις δωρεές και τους ευεργέτες. Αρνητική στάση είναι δυνατόν να υπάρξει αν οι δωρεές υποκρύπτουν άλλα συμφέροντα ή αν κάποιοι όροι των δωρητών θεωρηθούν μη αποδεκτοί.
Παλαιότερα, στις περισσότερες περιπτώσεις οι δωρεές προς τον Δήμο Βόλου ήταν ασμένως δεκτές. Για κάποιες εξ αυτών υπήρξαν κάποιοι ενδοιασμοί είτε λόγω της προέλευσης τους είτε εξ αιτίας των όρων που έθεταν οι δωρητές.
Θυμάμαι τον τέως δήμαρχο κ. Σκοτινιώτη να λαμβάνει θέση αρνητική προς το Ίδρυμα Δεληγεώργη εξ αιτίας κάποιων όρων, τους οποίους αυτό έθετε. Επίσης, υπάρχει αρνητική στάση από ορισμένους προς κάποιες φερόμενες ρυπογόνες βιομηχανίες όπως η ΑΓΕΤ.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα συζητήθηκε και θα συζητηθεί εκ νέου το θέμα των δωρεών προς την τοπική κοινωνία, οι οποίες έγιναν και θα γίνουν με πρωτοβουλία του δημάρχου Αχιλλέα Μπέου. Το νέο διαφορετικό στοιχείο, το οποίο υπάρχει σήμερα είναι το ότι οι δωρεές αυτές δεν προέρχονται μόνο από τοπικούς παράγοντες, ιδιώτες ή επιχειρήσεις. Ο Δήμαρχος με δική του πρωτοβουλία προσήλκυσε δωρητές, οι οποίοι δεν είναι βολιώτες.
Η διαφορετικότητα του θέματος έγκειται στο ότι οι δωρητές δεν προσήλθαν μόνοι τους να προσφέρουν στην πόλη και ούτε είχαν και κάποια ανάγκη να το κάνουν. Ο Δήμαρχος τους το ζήτησε και αυτοί ανταποκρίθηκαν, αντιλαμβανόμενοι την αναγκαιότητα εκτέλεσης κάποιων έργων και λόγω της σχέσης που είχαν με τον Δήμαρχο. Κατά την άποψη μου ο κύριος λόγος ήταν να κάνουν το χατίρι του δημάρχου και ταυτόχρονα να κάνουν ένα καλό για την πατρίδα τους αφού δεν είχαν κάποιο άμεσο προσωπικό συμφέρον.
Αναφέρω την μεγάλη προσφορά του Ευάγγελου Μυτιληναίου, με την οποία κατασκευάσθηκε σε χρόνο μηδέν η γέφυρα στην Άλλη Μεριά μετά την κατάρρευση της παλιάς από την θεομηνία Daniel. Το χωριό είχε κοπεί στα δύο και σύμφωνα με τις ακολουθούμενες διαδικασίες από το Ελληνικό Δημόσιο θα περιμέναμε μέχρι σήμερα, τρία χρόνια μετά και πλέον, αυτές να ολοκληρωθούν ώστε κάποια στιγμή να αρχίσουν τα έργα. Η δωρεά Μυτιληναίου, σαν από μηχανής θεός, έσωσε την κατάσταση και με διαδικασίες εξπρές έγιναν οι μελέτες και κατασκευάστηκε η γέφυρα.
Ένα άλλο παράδειγμα, λίγο διαφορετικό αυτή την φορά, ήταν η αποκατάσταση του οδοστρώματος της οδού Αγησάνδρου στις Αλυκές. Η κατασκευάστρια εταιρεία της γέφυρας του Αλυγαρορέματος, έκανε το έργο, θεωρώντας, ότι υπήρχε οικονομική κάλυψη για αυτό. Θα μπορούσε να μην το κάνει, άλλωστε δεν ήταν στις συμβατικές της υποχρεώσεις και να εξοικονομήσει χρήματα προς όφελος της ή και προς όφελος άλλων, όπως θα έλεγαν κάποιοι κακεντρεχείς. Ο Δήμαρχος φρόντισε να γίνει το έργο της Αγησάνδρου αντί για κάτι άλλο, που θα έκανε ίσως κάποιος άλλος δήμαρχος.
Ακόμη μία δωρεά υπήρξε πρόσφατα, για την ανέγερση του 14ου και 15ου Νηπιαγωγείου Βόλου, τα οποία ανεγέρθηκαν με την συνδρομή επιχειρηματιών μεταξύ των οποίων, υπήρχαν κάποιοι, οι οποίοι δεν έχουν σχέση με τον Βόλο. Βεβαίως, θα έπρεπε το Κράτος να ανεγείρει τα σχολεία αυτά αλλά όταν αδυνατεί για κάποιους λόγους η λύση των δωρεών δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητος.
Το τελευταίο χρονικό διάστημα είναι σε εξέλιξη οι διαδικασίες για μία νέα γενναία δωρεά επιφανούς επιχειρηματία της Αθήνας προς το Γενικό Νοσοκομείο Βόλου. Και αυτή η δωρεά, ως γνωστόν, γίνεται κατόπιν ενεργειών του δημάρχου Αχιλλέα Μπέου.
Νομίζω, ότι οι ενέργειες του Δημάρχου που στόχο έχουν, διάφοροι εύποροι συμπατριώτες μας και επιχειρήσεις και μάλιστα εκτός Βόλου να προσφέρουν, κινούνται σε σωστή κατεύθυνση. Τυχόν καχυποψίες του τύπου «φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας» όπως και κάθε είδους ιδεοληψίες πρέπει να παραμεριστούν. Οι μεμψιμοιρίες μάλλον ζημιά θα προκαλέσουν σε αυτούς τους ίδιους που θα τις εκτοξεύσουν.
Ο Δήμαρχος με τις γνωριμίες και τις επαφές τις οποίες έχει βοηθάει «τα μέγιστα» την πόλη. Ομολογουμένως αυτή η τακτική δεν υπήρχε από τους προκατόχους του, οι οποίοι ανέμεναν οι δωρητές να έλθουν από μόνοι τους. Η καινοφανής αυτή πρωτοβουλία πρέπει να στηριχτεί από όλους ώστε να βρεθούν και άλλοι μιμητές των δωρητών στο μέλλον που θα συνδράμουν στο καλό της πόλης μας.
