Η νέα διάρρηξη σε φούρνο του Βόλου, με τον ανήλικο να επιστρέφει μόλις δέκα λεπτά αργότερα στο Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου, επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα που απασχολεί εδώ και χρόνια την πόλη.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η αξία των αντικειμένων που μπορεί να αφαιρεθούν από ένα κατάστημα. Είναι κυρίως οι ζημιές που αφήνονται πίσω. Μία τζαμαρία μπορεί να κοστίσει εκατοντάδες ή ακόμη και χιλιάδες ευρώ για να αντικατασταθεί, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις κατά τις οποίες προκαλούνται φθορές σε ταμειακές μηχανές, πόρτες και εξοπλισμό. Και όλα αυτά για μία λεία που μπορεί να μην ξεπερνά τα 20 ή τα 50 ευρώ.
Ένα ίδρυμα που δεν είναι φυλακή
Το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου λειτουργεί για περισσότερο από μισό αιώνα και έχει διαφορετική φιλοσοφία από ένα σωφρονιστικό κατάστημα. Δεν είναι φυλακή. Είναι μία δομή με κανόνες, η οποία έχει ως στόχο τη διαπαιδαγώγηση, τη μόρφωση και την κοινωνική επανένταξη ανήλικων παραβατών.
Πρόκειται για παιδιά που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν εγκαταλείψει το σχολείο, δεν διαθέτουν σταθερό υποστηρικτικό περιβάλλον ή έχουν ήδη εμφανίσει παραβατική συμπεριφορά. Ο στόχος είναι να αποκτήσουν εφόδια και να επιστρέψουν στην κοινωνία ως νομοταγείς ενήλικες.
Οι αποδράσεις που προκαλούν προβληματισμό
Η μη σωφρονιστικού χαρακτήρα λειτουργία της δομής, σε συνδυασμό με τα ζητήματα φύλαξης, έχει ως αποτέλεσμα να καταγράφονται περιπτώσεις ανηλίκων που απομακρύνονται χωρίς νόμιμο λόγο. Οι λεγόμενες «διαφυγές» αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα λειτουργίας της δομής. Και όταν ένας ανήλικος βρεθεί εκτός Ιδρύματος, το ερώτημα είναι τι θα κάνει μέχρι να εντοπιστεί και να επιστρέψει.
Στον Βόλο έχουν καταγραφεί κατά το παρελθόν περιστατικά κλοπών και διαρρήξεων, με καταστηματάρχες να βρίσκονται αντιμέτωποι με σπασμένες τζαμαρίες και σημαντικές οικονομικές ζημιές.
«Ήθελα κουλούρακια»
Χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση ανηλίκου που είχε διαφύγει από το Ίδρυμα και, όταν κλήθηκε να εξηγήσει στην εισαγγελέα τον λόγο για τον οποίο έφυγε, φέρεται να απάντησε: «Ήθελα κουλούρακια».
Η συγκεκριμένη φράση αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο την ιδιαιτερότητα των περιστατικών που καλούνται να διαχειριστούν οι αρμόδιες Αρχές. Πρόκειται για παιδιά που χρειάζονται διαπαιδαγώγηση και επανένταξη, αλλά ταυτόχρονα οι πράξεις τους μπορεί να έχουν πραγματικές και σημαντικές συνέπειες για την κοινωνία και τους επαγγελματίες.
Το κόστος το πληρώνει ο καταστηματάρχης
Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι επαγγελματίες δεν αφήνουν μεγάλα χρηματικά ποσά στα ταμεία τους. Έτσι, η λεία μπορεί να είναι περιορισμένη. Η ζημιά όμως μπορεί να είναι δυσανάλογα μεγάλη. Η αντικατάσταση μιας γυάλινης τζαμαρίας, η επισκευή μιας ταμειακής μηχανής ή η αποκατάσταση ενός καταστήματος μετά από διάρρηξη μπορεί να κοστίσει πολλαπλάσια από όσα τελικά κλάπηκαν. Αυτό είναι και το βασικό παράπονο των επαγγελματιών: ότι για λίγα ευρώ μπορεί να βρεθούν αντιμέτωποι με ζημιές χιλιάδων ευρώ. Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο, ότι σε προηγούμενες περιπτώσεις ο Εμπορικός Σύλλογος έχει προβεί σε εξώδικα ενώ εκρποσωποι του χρειάστηκε να ταξιδέψουν μέχρι την Αθήνα με σκοπό να βρεθούν με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη προκειμένου να «μπαζωθεί» η τρύπα διαφυγής και να ψηλώσει η περίφραξη.
Η τελευταία δομή στην Ελλάδα
Το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων Αρρένων Βόλου είναι πλέον η τελευταία δομή αυτού του είδους που λειτουργεί στη χώρα. Η διατήρησή του και κυρίως η διατήρηση του παιδαγωγικού χαρακτήρα του θεωρείται σημαντική. Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι να βρεθεί η ισορροπία. Να παραμείνει το Ίδρυμα ένας χώρος διαπαιδαγώγησης, μόρφωσης και κοινωνικής επανένταξης και όχι να μετατραπεί σε φυλακή, αλλά ταυτόχρονα να υπάρχουν οι απαραίτητες δικλίδες ώστε οι διαφυγές να μην οδηγούν σε νέες παραβατικές πράξεις και σε ζημιές σε βάρος των επαγγελματιών του Βόλου.
Η νέα διάρρηξη στον φούρνο, με τον ανήλικο να επιστρέφει στο Ίδρυμα μόλις δέκα λεπτά αργότερα, είναι ακόμη ένα περιστατικό που φέρνει αυτή τη δύσκολη ισορροπία στο προσκήνιο.
