Το ντοκιμαντέρ/ταινία του Neτflix, «Death of the Pastor’s wife», είναι μια αληθινή ιστορία, που, όπως και στην περίπτωση του Κέιλεμπ Φλιν, άλλος ένας πάστορας στην Αμερική – σκότωσε τη γυναίκα του για να ζήσει αμέριμνα τον νέο του έρωτα.
Αυτό το ντοκιμαντέρ είχε πολλά σημεία που προκαλούν την περιέργεια και το ενδιαφέρον. Πώς μεγαλώνουν κατά μέσο όρο τα κορίτσια στην Αμερική; Πώς βιώνουν μια σχέση; Πώς προχωρούν σε γάμο; Γιατί κάποιος επιλέγει να σκοτώσει κάποιον άλλον αντί απλά να τον χωρίσει; Τι ρόλο παίζει η θρησκεία; Πώς επιδρά το περιβάλλον στην ψυχοσύνθεση του θύματος; Αλλά και του θύτη; Ποια είναι η συμμετοχή της νέας σχέσης στο έγκλημα; Αυτές είναι μόνο ελάχιστες από τις ερωτήσεις/προθέσεις σε κάνουν να παρακολουθήσεις τα 3 επεισόδια αυτού του ντοκιμαντέρ, που, όπως όλα τα σχετικά, παρουσιάζει μια, εν μέρει τουλάχιστον, πολύ βαθιά έρευνα.
Σε μια Ελλάδα που, πλέον βρίθει από γυναικοκτονίες, συνήθως γιατί ο θύτης ζήλευε, γιατί ο θύτης ήταν κτητικός, γιατί ο θύτης δεν άντεχε την ιδέα ότι αυτή η γυναίκα θα ήταν με κάποιον άλλον, εντέλει συνολικά γιατί ο θύτης ήταν το γνωστό αρσενικό του ελληνικού κοινωνικού κ@λου, θα ήταν πολύ ενδιαφέρον να κοιτάξουμε ένα άλλο επίπεδο γυναικοκτονίας, αυτής που για τον θύτη η έννοια της προσωπικής του απελευθέρωσης είναι ένας μονόδρομος και συνοψίζεται στην εξαφάνιση του, έως τώρα, άλλου του μισού. Μαζί του συνήθως και η νέα του σχέση, σε ρόλο επικουρικό. Τι γίνεται εδώ πέρα; Παντελής έλλειψη ενσυναίσθησης; Απόλυτη αίσθηση παντοδυναμίας; Γιατί απλά δεν χωρίζουν; Θέλω να σε καταπιώ γιατί θέλω τη ζωή σου, τα λεφτά σου, την ύπαρξή σου; Κι ενώ τούτο είναι ένα τεράστιο και πολυσύνθετο θέμα, ας δούμε μια περίπτωση, πάλι αμερικανική, που λαμβάνει χώρα υπερατλαντικά αυτή την περίοδο.
► «Τι να τις κάνω τώρα τις συγγνώμες τους» – Η μητέρα της Κυριακής Γρίβα ξεσπά στο iEidiseis
Και για να μην το ξεχάσω: Μάθαμε όλοι ότι η Ρούλα Πισπιρίγκου σκότωσε τα παιδιά της. Ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου δολοφόνησε τα δικά της παιδιά καθώς και βρέφη φιλενάδων της. Ο Μπάμπης … δολοφόνησε την Κάρολαιν. Ο τάδε την Κυριακή Γρίβα. Η Ελένη Τοπαλούδη. Όμως δεν είδαμε ποτέ μια πραγματική έρευνα για τις ζωές τους. Τις ζωές αυτών των γυναικών αλλά και των δολοφόνων τους. Δεν υπήρξε κάποια μελέτη που θα βοηθούσε αυτή την κοινωνία να μάθει, να επεξεργαστεί, να βελτιωθεί, να μην ξεχάσει αλλά να πάει παρακάτω καλύτερα, πιο ασφαλής, πιο δυνατή. Η ερευνητική δημοσιογραφία και τα σχετικά ντοκιμαντέρ σε άλλες χώρες του δυτικού κόσμου είναι καθημερινότητα. Αν δεν καταλάβεις σε βάθος, παρακάτω δεν πας. Ούτε διορθώνεις. Ούτε βελτιώνεσαι.
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στην Ελλάδα, ο Κέιλεμπ Φλιν, ένας ημισελέμπριτι πάστορας, πρώην διαγωνιζόμενος του «American Idol», καταδικάζεται σε ισόβια χωρίς δικαίωμα αναστολής για το φόνο της συζύγου του, Άσλι.
Θα αναρωτιέστε πώς γίνεται κανείς πάστορας, ειδικά αφού παρατηρούμε ότι διάφοροι πάστορες σκοτώνουν αβέρτα. Λοιπόν, για να γίνεις πάστορας στην Αμερική, πρώτα πρέπει να νιώσεις το κάλεσμα του θεού και να το ανακοινώσεις στην κοινότητα σου ώστε να το αναγνωρίσουν κι αυτοί. Τούτο γίνεται στην τοπική σου εκκλησία (Βαπτιστές, Πρεσβυτεριανοί, Μεθοδιστές, Λουθηριανοί, Ανεξάρτητες Εκκλησίες κλπ) και ξεκινάς την πορεία διδάσκοντας στο κατηχητικό ή σαν εθελοντής σε ομάδες νέων. Γίνεσαι πάστορας δίχως σπουδές, αλλά συνήθως πρέπει να διαθέτεις κι ένα προπτυχιακό τίτλο στις Βιβλικές Σπουδές, στη Θεολογία ή στη Χριστιανική Διακονία. Αν μάλιστα διαθέτεις μεταπτυχιακό στη Θεολογία, έχεις το χρυσό εισιτήριο για να γίνεις πάστορας σε μεγάλη δυνατή εκκλησία. Ακολουθεί η πρακτική άσκηση όπου συμβουλεύεις, διοικείς και κηρύττεις στην τοπική εκκλησία σου. Μετά περνάς «ψυχομετρικά» του δόγματος που υπηρετείς, μετά προφορικές και γραπτές εξετάσεις και τέλος, χειροτονείσαι.
Ο Κέιλεμπ Φλιν έχρισε ο ίδιος τον εαυτό του ως μουσικό πάστορα και έβγαζε από το επάγγελμά του 200.000 δολάρια το χρόνο.
Ο Φλιν σκότωσε με δυο σφαίρες, τη σύζυγό του, τη 37χρονη δασκάλα Άσλι Φλιν, καθώς κοιμόταν στο σπίτι τους, τον Φεβρουάριο του 2026. Οι δυο κόρες (9 και 11 ετών) του ζευγαριού κοιμόντουσαν επίσης στο σπίτι. Ο Φλιν κατασκεύασε τις συνθήκες ώστε το έγκλημα να μοιάζει ότι έγινε από διαρρήκτες που εισέβαλαν στο σπίτι. Σας θυμίζει κάτι;
Η αστυνομία συνέλαβε τον Φλιν λίγες μέρες μετά το έγκλημα ενώ, πριν από μια εβδομάδα τελείωσε η δίκη του, με τον κατηγορούμενο να καταδικάζεται σε ισόβια χωρίς το δικαίωμα της αναστολής.
Στη δίκη, που ο Φλιν μέχρι το τέλος της διατεινόταν ότι είναι αθώος, διαβάστηκαν πολλά από τα 100.000 ενοχοποιητικά τηλεφωνικά μηνύματα μεταξύ του θύτη και της σχέσης του με περιεχόμενο όπως: «Δεν μπορούσα να κοιμηθώ μέχρι τις 4 το πρωί, χθες βράδυ, έκλαιγα και σκεφτόμουν πώς να τη σκοτώσω δίχως να πάω φυλακή» ή «την θέλω νεκρή και τελειωμένη».
Τι έγινε με τον Κέιλεμπ Φλιν
Ο πάστορας αυτός συνεργάστηκε με την Αλάια Μπότνερ, μια 20χρονη ασκούμενη στην εκκλησία με την οποία δεν άργησαν να συνάψουν ερωτική σχέση. Εκείνος, πολύ επιτυχημένος στη δουλειά του και ήδη 15 χρόνια παντρεμένος με την Άσλι Φλιν, ακόμα και όταν ήταν σε σχέση με την Μπότνερ, έδινε συνεντεύξεις για το πόσο ερωτευμένος ήταν με τη γυναίκα του και πόσο χαρισματική ήταν η σχέση τους εν συνόλω. Όταν, λοιπόν, πήγαν ταξίδι για να γιορτάσουν την επέτειο των 15 ετών γάμου, η σύζυγος ανακάλυψε από μηνύματα στο κινητό ότι εκείνος διατηρούσε παράλληλη σχέση. Τα πράγματα δεν άργησαν να εξελιχθούν ώστε λίγες μέρες μετά, ο Φλιν να τη δολοφονήσει.
Η Μπότνερ κατέθεσε εναντίον του Κέιλεμπ Φλιν και ήταν αυτή από την οποία ζήτησε ο εισαγγελέας να διαβάσει κάποια από τα ενοχοποιητικά μηνύματα που αντάλλαξαν με τον εραστή της.
Στην αίθουσα διαβάστηκαν επιστολές από τις κόρες του Φλιν οι οποίες τον αποκαλούσαν με το όνομά του και όχι πλέον με την ιδιότητα του πατέρα, ενώ δήλωναν επίσης ότι τον συγχωρούσαν. Το ίδιο και οι γονείς του θύματος, οι δήλωσαν ότι ήθελαν τη μεγαλύτερη δυνατή ποινή για τον θύτη αλλά εκ παραλλήλου πως οι ίδιοι τον συγχωρούσαν γιατί πορεύονται στο δρόμο του θεού και αυτό θα ήθελε ο θεός να κάνουν.
Κι επειδή και σε αυτήν την υπόθεση ο θεός που επιζητά συγχώρεση, ο θεός που σε κρατά στο σωστό βηματισμό, ο θεός με τις αξίες και την ηθική του, προβάλλεται ξανά και ξανά…
Υπάρχει και κάτι άλλο που προκύπτει συμπερασματικά, αν μη τι άλλο, στο κεφάλι μου. Η έννοια της πατριαρχίας συντηρείται και υποστηρίζεται πλήρως από όλες τις θρησκείες και τις εκκλησίες. Ακόμα και θρησκείες που διακηρύττουν την απόλυτη αγάπη (όπως όλες θέλουν να λένε ότι κηρύττουν) όπως ο βουδισμός έχουν μέσα τους βαθιά τα εντόσθια και τους σπόνδυλους της πατριαρχίας. Πώς είναι δυνατόν να πολεμήσουμε την πατριαρχία αν τη διαχωρίζουμε μόνιμα από την κολλητή της φίλη, τη θρησκεία;
Τέλος πάντων, είναι ένα ξεχωριστό πολύπλευρο και πολυσύνθετο θέμα αυτό.
Καταλήγοντας, θα ήθελα να κάνω ταπεινά μια πρόταση. Ένας τρόπος να προλάβουμε τα μελλοντικά εγκλήματα, τις γυναικοκτονίες που έρχονται η μια μετά την άλλη δεν θα ήταν και μια βαθιά εξονυχιστική ανάλυση κάθε εγκλήματος που προϋπήρξε; Γιατί; Πώς; Τι θα μπορούσε να γίνει για να μην… Οι κοινωνίες μας πρέπει να μαθαίνουν από τα συμπτώματά τους, να τα πολεμούν και να τα καταπολεμούν. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι εδώ είναι η κόλαση εδώ και ο παράδεισος. Κι ότι εμείς κρίνουμε ποιο από τα δυο ζούμε, με τις δικές μας πράξεις. Η θεία δίκη δίνεται εδώ και τώρα.
Κι αν επιλέξουμε να ζήσουμε τη ζωή μας με την πεποίθηση ότι ένας θεός θα δώσει τη θεία δίκη μετά θάνατον, μάλλον είμαστε μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης.
Πηγή: ieidiseis.gr
