ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Λήψη άρθρων...
Header Scripts Init

Μαγνησία: Χωρίς δημόσια παιδοψυχιατρική κάλυψη από τις αρχές του 2026 – Τι απαντά το Υπουργείο Άμυνας στη βουλευτή της Ελληνικής λύσης

Στη Βουλή το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν παιδιά με αυτισμό και άλλες αναπηρίες – Ο Σύλλογος «Εθελοντούμε» ζητά προσωρινή λύση για το Νοσοκομείο Βόλου – Δαβάκης: «Δεν έχει περιέλθει σχετικό αίτημα»

Δημοσίευση

ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ EUROKINISSI

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
thenewspaper.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το thenewspaper.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Σοβαρό πρόβλημα στην πρόσβαση παιδιών και εφήβων σε δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας στη Μαγνησία αναδεικνύεται μέσα από κοινοβουλευτική παρέμβαση και την απάντηση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σχετικά με το ενδεχόμενο προσωρινής διάθεσης στρατιωτικού γιατρού στο Νοσοκομείο Βόλου.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει ο Σύλλογος ΑμεΑ «Εθελοντούμε», από τις αρχές του 2026 δεν υπάρχει δημόσια παιδοψυχιατρική κάλυψη στη Μαγνησία, με αποτέλεσμα οικογένειες παιδιών με αναπηρία να αναγκάζονται να αναζητούν ιατρικές υπηρεσίες εκτός νομού ή στον ιδιωτικό τομέα.

Το ζήτημα μεταφέρθηκε στη Βουλή από τη βουλευτή Β2 Δυτικού Τομέα Αθηνών, Μαρία Αθανασίου, με αναφορά προς τους υπουργούς Υγείας και Εθνικής Άμυνας.

Οι οικογένειες αναγκάζονται να αναζητούν γιατρούς εκτός Μαγνησίας

Στην κοινοβουλευτική αναφορά επισημαίνεται ότι η απουσία δημόσιας παιδοψυχιατρικής φροντίδας επηρεάζει ιδιαίτερα παιδιά με διαταραχές αυτιστικού φάσματος, νοητική αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Πρόκειται για περιπτώσεις στις οποίες η τακτική παρακολούθηση από εξειδικευμένο γιατρό είναι απαραίτητη για την αξιολόγηση της κατάστασης των παιδιών, την επανεκτίμησή τους και τη συνέχιση θεραπευτικών παρεμβάσεων που απαιτούν συνταγογράφηση.

Όπως υποστηρίζει ο Σύλλογος «Εθελοντούμε», η έλλειψη δημόσιας κάλυψης επιβαρύνει οικονομικά και πρακτικά τις οικογένειες, οι οποίες καλούνται είτε να μετακινηθούν σε άλλες περιοχές είτε να καταφύγουν σε ιδιώτες γιατρούς.

Ζητούν προσωρινή διάθεση στρατιωτικού γιατρού στο Νοσοκομείο Βόλου

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, ο Σύλλογος πρότεινε τη διάθεση στρατιωτικού ιατρού με ειδικότητα ψυχιάτρου στο Νοσοκομείο Βόλου, ως προσωρινή λύση μέχρι να καλυφθούν οι κενές θέσεις μέσω προσλήψεων.

Το αίτημα μεταφέρθηκε από τη Μαρία Αθανασίου στην πολιτική ηγεσία των δύο υπουργείων, με στόχο να εξεταστεί η δυνατότητα άμεσης ενίσχυσης των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Η πρόταση αφορά τη μεταβατική περίοδο έως την πρόσληψη επαρκούς αριθμού γιατρών στο δημόσιο νοσοκομείο της περιοχής.

Δαβάκης: «Δεν έχουμε λάβει σχετικό αίτημα»

Στην απάντησή του επί της κοινοβουλευτικής αναφοράς με αριθμό 3510/02-10-2026, ο υφυπουργός Εθνικής Άμυνας, Αθανάσιος Δαβάκης, διευκρινίζει ότι δεν έχει περιέλθει στο υπουργείο σχετικό αίτημα για προσωρινή διάθεση στρατιωτικού ψυχιάτρου στη Μαγνησία.

«Δεν έχει περιέλθει σχετικό αίτημα από τους ενδιαφερόμενους προς εμάς για την κάλυψη αναγκών παιδοψυχιατρικής φροντίδας στο Νομό Μαγνησίας με προσωρινή διάθεση στρατιωτικού ιατρού, ειδικότητας Ψυχιάτρου», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, ο υφυπουργός δεν αποκλείει την εξέταση μιας τέτοιας δυνατότητας, εφόσον υποβληθεί το προβλεπόμενο αίτημα.

Όπως σημειώνει, «εφόσον κοινοποιηθεί ανάλογο αίτημα, η δυνατότητα διάθεσης στρατιωτικού ιατρού θα εξεταστεί από τα Γενικά Επιτελεία», με βάση τις επιχειρησιακές και υπηρεσιακές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Ανοιχτό το ζήτημα της κάλυψης των κενών θέσεων

Η απάντηση του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο προσωρινής ενίσχυσης του Νοσοκομείου Βόλου, χωρίς ωστόσο να περιλαμβάνει συγκεκριμένη δέσμευση για διάθεση γιατρού.

Παράλληλα, δεν επιλύει το βασικό ζήτημα που θέτει ο Σύλλογος «Εθελοντούμε»: την ανάγκη μόνιμης και επαρκούς δημόσιας παιδοψυχιατρικής κάλυψης στη Μαγνησία.

Πλέον, κρίσιμο είναι εάν θα υποβληθεί επίσημο αίτημα προς το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, αλλά και ποιες πρωτοβουλίες θα αναλάβει το Υπουργείο Υγείας για την κάλυψη των αναγκών με μόνιμο εξειδικευμένο προσωπικό.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με την καταγγελία του συλλόγου, οι οικογένειες παιδιών με αναπηρία εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην πρόσβαση στις δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας που χρειάζονται.