Ο πληθωρισμός αυξάνει τα φορολογικά έσοδα (ΦΠΑ και φόρος μισθωτών), μειώνει το κλάσμα του χρέους, ενώ δεν μεγαλώνει το κόστος για μισθούς και συντάξεις.
Και αυτό καθώς τόσο οι μισθοί στο δημόσιο όσο και οι συντάξεις -ειδικά οι επικουρικές, το εφάπαξ, όσοι έχουν προσωπική διαφορά- έχουν αποσυνδεθεί από τον Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Με μάλλον χλιαρές αντιδράσεις αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος των απωλειών των συνταξιούχων οι οποίοι βλέπουν να συνεχίζονται αμείωτες οι απώλειες στο πραγματικό/διαθέσιμο εισόδημά τους εδώ και 17 χρόνια.
Τώρα όμως έρχεται η κοινωνία και δεν τρομάζει απλά με το ποσοστό του πληθωρισμού (5,6%) του Οκτωβρίου, αλλά κυριολεκτικά κλαίει γοερά με το +70% στα ενοίκια, το 60% στο κρέας, το 50% στα καύσιμα.
Τα δε εκλογικά αποτελέσματα στις ΗΠΑ έρχονται και υπενθυμίζουν ότι το «its economy stupid» του Κλίντον/ Το οποίο, ακόμη κι αυτό, μοιάζει να είναι εξαιρετικά λίγο στις μέρες μας. Για μια ακόμη φορά γίνεται φανερό ότι με την ακρίβεια δεν παίζεις…
Η κυβέρνηση εργαλειοποίησε τον πληθωρισμό ώστε να αυξήσει τα έσοδα από το ΦΠΑ (οι ίδιοι υψηλοί συντελεστές 24% επί μεγαλυτέρων ονομαστικών τιμών καταναλωτή.
Όντως τα έσοδα αυξήθηκαν και, αντιστοίχως, μειώθηκε το πραγματικό εισόδημα των καταναλωτών. Συν την αφαίμαξη από την ακρίβεια (λόγω υποδεέστερων, του Δείκτη Τιμών, αναπροσαρμογών στις αμοιβές), αλλά και την απληστίας των ολιγοπολίων τα οποία διαμορφώνουν ξεδιάντροπα τις τιμές.
Ταυτόχρονα, λόγω του πληθωρισμού αυξάνεται το ονομαστικό ΑΕΠ. Έχει ξεπεράσει τα 255 δισ. ευρώ, ενώ το 2009 ήταν κοντά στα 224 δισ. Ωστόσο το πραγματικό ΑΕΠ σήμερα είναι λίγο πάνω από 200 δισ. ευρώ.
Αυτά τα 50 δισ. ευρώ αθροίζονται στον παρονομαστή και έτσι μειώνεται το κλάσμα του χρέους (σ.σ. το χρέος τοποθετείται στον αριθμητή και το ΑΕΠ στον παρονομαστή). Αυτό λέγεται νομισματοποίηση/πληθωρισμός του χρέους.
Άρα με την ακρίβεια, συντελούντων και των φίλα διακείμενων στη ΝΔ ολιγοπωλίων, η κυβέρνηση πετυχαίνει αύξηση των εσόδων, άρα παρουσιάζει πρωτογενή πλεονάσματα και προπληρώνει (προεξοφλεί) χρέος. Και ταυτόχρονα με τη νομισματοποίηση του χρέους μειώνεται το κλάσμα της… εξάρτισης από τις αγορές.
Όμως αυτή η τακτική έχει εξαντλήσει τις οικογένειες, ενώ καθιστά ακριβότερα τα (εξαγωγικά) προϊόντα της χώρας. Και, ταυτόχρονα, πιο προσιτά τα εισαγόμενα.
Είναι μια ακόμη αιτία, μαζί με την έλλειψη ανταγωνιστικότητας του ιδιωτικού τομέα, που διευρύνεται το έλλειμμα στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών. Το οποίο προσεγγίζει τα 18 δισ., παρά το γεγονός ότι εισρέουν (μέχρι τέλος του έτους) και τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης (ΤΑΑ).
Αντίστοιχη, τηρουμένων των αναλογιών, τακτική τήρησε και ο Ντόναλντ Τραμπ στην Αμερική, ειδικά με τον πόλεμο στον Κόλπο και τις κυρώσεις στους ρώσικους Υδρογονάνθρακες. Προκειμένου να πουλήσει με τους πολέμους αμερικανικό υγροποιημένο αέριο που τιμολογείται πολύ ακριβότερα, έφερε την ακρίβεια (και) στο εσωτερικό της χώρας του.
Παράλληλα βέβαια με τους πρωτοφανείς τελωνειακούς δασμούς που επέβαλε ώστε να τονώσει τις επενδύσεις εσωτερικά και να ελέγξει το έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο (μείωση εισαγωγών), κάτι που πυροδότησε έτι περαιτέρω την ακρίβεια.
Και στις ΗΠΑ ήδη οι Ρεπουμπλικάνοι πληρώνουν εκλογικό τίμημα από τη μαζική συμμετοχή στις εκλογές.
Στη Ελλάδα ο λογαριασμός θα έρθει την άνοιξη…
Οι καμμένοι από την ακρίβεια πάνε στις κάλπες!
Πηγή: ieidiseis.gr
