Ο πρώην βουλευτής Μαγνησίας της Νέας Δημοκρατίας ανοίγει τα χαρτιά του στον δημοσιογράφο Δημήτρη Μαρέδη για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, ασκεί ακόμα και κριτική στις κυβερνητικές καθυστερήσεις, μιλά για τις προσδοκίες των πολιτών και ζητά περισσότερα έργα και λιγότερες υποσχέσεις για τη Μαγνησία.
Κύριε Μαραβέγια, μετά τη θητεία σας στη Βουλή την περίοδο 2019-2023, παραμένετε ενεργός στην πολιτική και κοινωνική ζωή της Μαγνησίας. Έχετε εκφράσει δημόσια την επιθυμία να είστε ξανά υποψήφιος. Θεωρείτε πλέον δεδομένη τη συμμετοχή σας στο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στις επόμενες εθνικές εκλογές; Τι σας ωθεί να διεκδικήσετε εκ νέου την εμπιστοσύνη των πολιτών;
Η επιθυμία μου να είμαι ξανά υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία είναι γνωστή και ξεκάθαρη. Δεν θεωρώ, όμως, τίποτα δεδομένο στην πολιτική. Ούτε τη συμμετοχή σε ένα ψηφοδέλτιο ούτε, πολύ περισσότερο, την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Εκείνο που θεωρώ δεδομένο είναι ότι δεν έχω πάψει ούτε μία ημέρα να ενδιαφέρομαι και να αγωνιώ για τη Μαγνησία.
Θα σας πω, μάλιστα, ότι η περίοδος εκτός Βουλής με έκανε να δω ορισμένα πράγματα ακόμη πιο καθαρά. Να καταλάβω πόσο μεγάλη είναι η απόσταση που συχνά χωρίζει τις κυβερνητικές εξαγγελίες από την πραγματικότητα που βιώνει ο πολίτης.
Δεν αρκεί να είσαι βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος. Πρέπει να μπορείς να διεκδικείς, να επιμένεις και, όταν χρειάζεται, να γίνεσαι δυσάρεστος ακόμη και προς τη δική σου κυβέρνηση.
Η Μαγνησία δεν χρειάζεται πολιτικούς που απλώς μεταφέρουν τις κυβερνητικές ανακοινώσεις στην τοπική κοινωνία. Χρειάζεται ανθρώπους που μεταφέρουν με επιμονή τις απαιτήσεις της τοπικής κοινωνίας στην κυβέρνηση.
Δεν με ενδιαφέρει να είμαι ένας βολικός βουλευτής. Με ενδιαφέρει να είμαι ένας χρήσιμος βουλευτής. Και τα δύο δεν ταυτίζονται πάντοτε.
Η Μαγνησία δοκιμάστηκε ξανά από έντονα πλημμυρικά φαινόμενα, με καταστροφές στο Νότιο Πήλιο, στη Νέα Αγχίαλο και σε περιοχές του Βόλου. Τρία χρόνια μετά τον Daniel και τον Elias, οι πολίτες εξακολουθούν να βλέπουν τις περιουσίες τους να κινδυνεύουν. Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση έχει κινηθεί με την απαιτούμενη ταχύτητα στην αποκατάσταση και την αντιπλημμυρική θωράκιση της περιοχής; Πού εντοπίζετε τις μεγαλύτερες ευθύνες για τις καθυστερήσεις;
Θα είμαι απολύτως σαφής. Τρία χρόνια μετά τον Daniel και τον Elias, δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε κάθε νέα έντονη βροχόπτωση σαν να πρόκειται για ένα εντελώς απρόβλεπτο γεγονός.
Η κλιματική κρίση είναι πραγματικότητα. Αλλά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μια βολική εξήγηση για κάθε καθυστέρηση, κάθε αστοχία και κάθε αδυναμία του κρατικού μηχανισμού.
Η κυβέρνηση κινητοποιήθηκε, εξασφάλισε χρηματοδοτήσεις και ανέλαβε δεσμεύσεις. Αυτό είναι αλήθεια. Εξίσου αλήθεια, όμως, είναι ότι η πρόοδος στην αποκατάσταση και στην αντιπλημμυρική προστασία δεν ανταποκρίθηκε παντού στην ταχύτητα που απαιτούσαν οι περιστάσεις.
Και εδώ πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: οι πολίτες δεν ψηφίζουν μια κυβέρνηση για να τους εξηγεί γιατί καθυστερούν τα έργα. Την ψηφίζουν για να βρίσκει τον τρόπο να γίνονται.
Δεν απαλλάσσω κανέναν από τις ευθύνες του. Ούτε την κεντρική διοίκηση ούτε την αυτοδιοίκηση. Όταν οι αρμοδιότητες είναι μοιρασμένες, η ευθύνη δεν μπορεί να εξαφανίζεται ανάμεσα στις υπηρεσίες.
Θεωρώ ότι απαιτείται πλέον ένας ενιαίος μηχανισμός συντονισμού, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, δημόσια παρακολούθηση της προόδου και λογοδοσία για τις καθυστερήσεις.
Και κάτι ακόμη: οι πληγέντες επαγγελματίες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν να δραστηριοποιούνται σε συνθήκες κανονικότητας. Χρειάζονται ειδικές φορολογικές και ασφαλιστικές διευκολύνσεις, με κριτήρια που θα ανταποκρίνονται στην πραγματική ζημιά.
Η Μαγνησία έχει ακούσει πολλές διαβεβαιώσεις. Ήρθε η ώρα να μετρήσουμε όχι τις υποσχέσεις που δόθηκαν, αλλά τις υποσχέσεις που τηρήθηκαν.
Η κυβέρνηση προβάλλει τη βελτίωση των οικονομικών δεικτών, ωστόσο πολλά νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις στον Βόλο εξακολουθούν να δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις καθημερινές υποχρεώσεις τους. Πιστεύετε ότι η οικονομική πολιτική της Νέας Δημοκρατίας έχει αποδώσει τα αναμενόμενα στην πραγματική οικονομία; Τι θα αλλάζατε στις κυβερνητικές προτεραιότητες, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την ακρίβεια, τη φορολογία και το διαθέσιμο εισόδημα;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ελληνική οικονομία έχει κάνει σημαντικά βήματα από το 2019. Η χώρα ανέκτησε αξιοπιστία, προσέλκυσε επενδύσεις και πέτυχε μεγαλύτερη δημοσιονομική σταθερότητα.
Αλλά επιτρέψτε μου να θέσω ένα ερώτημα: τι αξία έχει για μια οικογένεια η βελτίωση των οικονομικών δεικτών, όταν στο τέλος του μήνα δεν της περισσεύει τίποτα;
Εδώ πιστεύω ότι πρέπει να παραδεχθούμε πως η κυβέρνηση δεν έχει ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες που δημιούργησε.
Η μεσαία τάξη, την οποία η Νέα Δημοκρατία έθεσε στο επίκεντρο της πολιτικής της, εξακολουθεί να πιέζεται. Ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας, ο νέος εργαζόμενος δεν αισθάνονται πάντοτε ότι η οικονομική ανάπτυξη αφορά και τους ίδιους.
Και δεν μπορούμε να απαντούμε διαρκώς σε αυτή την αγωνία με στατιστικές.
Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει πιο τολμηρή πολιτική για το διαθέσιμο εισόδημα, τις ασφαλιστικές εισφορές, το ενεργειακό κόστος και τη φορολογική επιβάρυνση των μικρομεσαίων.
Χρειάζεται επίσης αυστηρότερη αντιμετώπιση των στρεβλώσεων της αγοράς που συντηρούν τις υψηλές τιμές.
Δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από τους πολίτες να δείχνουν συνεχώς υπομονή, χωρίς να τους εξηγούμε πότε και πώς θα βελτιωθεί αισθητά η καθημερινότητά τους.
Η Νέα Δημοκρατία υποσχέθηκε μια οικονομία που θα δημιουργεί ευημερία για τους πολλούς. Έχουμε κάνει βήματα, αλλά οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι για αρκετούς συμπολίτες μας αυτή η υπόσχεση παραμένει ακόμη ανεκπλήρωτη.
Ως γιατρός, αλλά και ως πρώην βουλευτής που έχει ασχοληθεί με θέματα υγείας, γνωρίζετε τις ανάγκες του δημόσιου συστήματος. Ποια είναι σήμερα η εικόνα που έχετε για το Αχιλλοπούλειο Νοσοκομείο Βόλου και τις δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας της Μαγνησίας; Θεωρείτε ότι η κυβέρνηση έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα προβλήματα στελέχωσης και τις ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό;
Ως γιατρός, δεν μπορώ να αντιμετωπίζω την υγεία με όρους κυβερνητικής επικοινωνίας. Ένα νοσοκομείο δεν γίνεται καλύτερο επειδή εγκαινιάσαμε μια πτέρυγα ή επειδή παρουσιάσαμε έναν εντυπωσιακό προϋπολογισμό. Γίνεται καλύτερο όταν ο ασθενής εξυπηρετείται έγκαιρα και με ασφάλεια και όταν οι εργαζόμενοι μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με αξιοπρέπεια.
Θεωρώ ότι η κυβέρνηση έχει πραγματοποιήσει σημαντικές παρεμβάσεις στο ΕΣΥ. Αλλά θα ήταν λάθος να ισχυριστούμε ότι αυτές έχουν επιλύσει τα βασικά προβλήματα.
Ειδικά για το Νοσοκομείο Βόλου, η πρόσφατη δημόσια συζήτηση για ελλείψεις χειρουργικού εξοπλισμού και αναλωσίμων είναι ένα ζήτημα που απαιτεί άμεση και τεκμηριωμένη απάντηση. Δεν αρκεί ούτε να υιοθετούμε άκριτα κάθε καταγγελία ούτε να απαντούμε αποκλειστικά με τον αριθμό των επεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν.
Η ασφάλεια των ασθενών δεν είναι ζήτημα εντυπώσεων. Είναι ζήτημα ουσίας.
Πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της στελέχωσης με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι το ΕΣΥ θα συνεχίσει να στηρίζεται επ’ αόριστον στο φιλότιμο των γιατρών και των νοσηλευτών.
Και επιτρέψτε μου μια γενικότερη παρατήρηση: η Νέα Δημοκρατία υποσχέθηκε ένα σύγχρονο, αποτελεσματικό και περισσότερο ανθρωποκεντρικό κράτος. Στην υγεία έχουν γίνει βήματα, αλλά η απόσταση από αυτή την υπόσχεση παραμένει σημαντική.
Δεν είναι κακό να το παραδεχθούμε. Κακό είναι να συνηθίσουμε την κατάσταση και να θεωρήσουμε τις ελλείψεις φυσιολογικές.
Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης, με την ακρίβεια, την καθημερινότητα και τα ζητήματα εμπιστοσύνης στους θεσμούς να προκαλούν πολιτική φθορά. Παράλληλα, η συζήτηση για νέα κόμματα και ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό εντείνεται. Πιστεύετε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης μπορεί να εξασφαλίσει τρίτη αυτοδυναμία ή θεωρείτε πιθανότερη μια κυβέρνηση συνεργασίας; Υπάρχουν λάθη της κυβέρνησης που πρέπει να αναγνωριστούν δημόσια;
Θα ήταν πολιτικά αφελές να υποστηρίξει κάποιος ότι, ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης, η Νέα Δημοκρατία δεν έχει υποστεί φθορά. Και θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο λάθος να αποδώσουμε αυτή τη φθορά αποκλειστικά στην κόπωση της κοινωνίας ή στην κριτική της αντιπολίτευσης.
Ένα μέρος της δυσαρέσκειας οφείλεται στο γεγονός ότι δημιουργήσαμε υψηλές προσδοκίες, τις οποίες δεν καταφέραμε πάντοτε να δικαιώσουμε.
Το 2019 η Νέα Δημοκρατία υποσχέθηκε ένα κράτος πιο αποτελεσματικό, πιο αξιοκρατικό, πιο κοντά στον πολίτη. Έγιναν πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση. Όμως υπάρχουν ακόμη τομείς όπου ο πολίτης συναντά τις ίδιες παθογένειες που πιστεύαμε ότι θα είχαμε αφήσει πίσω μας.
Δεν πιστεύω ότι η απάντηση σε αυτή την πραγματικότητα είναι να επιμένουμε πως όλα πηγαίνουν καλά. Ούτε να θεωρούμε ότι όποιος ασκεί κριτική στην κυβέρνηση υπονομεύει την παράταξη.
Η Νέα Δημοκρατία δεν κινδυνεύει από εκείνους που επισημαίνουν τα λάθη της. Κινδυνεύει περισσότερο αν πάψει να τους ακούει.
Εξακολουθώ να πιστεύω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαθέτει τα χαρακτηριστικά και την εμπειρία για να οδηγήσει τη χώρα σε μια τρίτη κυβερνητική θητεία. Η αυτοδυναμία, όμως, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως κεκτημένο δικαίωμα.
Οι πολίτες δεν χρωστούν σε κανένα κόμμα την ψήφο τους.
Και αν θέλουμε να τους πείσουμε ξανά, οφείλουμε πρώτα να αναγνωρίσουμε πού υστερήσαμε, να διορθώσουμε πολιτικές που δεν απέδωσαν και να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη όπου αυτή έχει κλονιστεί.
Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι η παράταξη χρειάζεται περισσότερους ανθρώπους που θα χειροκροτούν κάθε κυβερνητική απόφαση. Χρειάζεται στελέχη με άποψη, πολιτικό θάρρος και πραγματική επαφή με την κοινωνία.
Η ενότητα μιας παράταξης δεν σημαίνει ομοφωνία. Και η αφοσίωση στις αρχές της δεν σημαίνει άκριτη αποδοχή των πάντων.
Η ολοκλήρωση της ηλεκτροκίνησης της σιδηροδρομικής σύνδεσης Βόλου–Λάρισας, η αποκατάσταση των υποδομών του Πηλίου, η αξιοποίηση του λιμανιού, η τουριστική ανάπτυξη και η προσέλκυση επενδύσεων αποτελούν διαχρονικές διεκδικήσεις της Μαγνησίας. Ποιο θεωρείτε το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έλλειμμα του νομού; Αν επιστρέφατε αύριο στη Βουλή, ποια τρία συγκεκριμένα ζητήματα θα θέτατε σε απόλυτη προτεραιότητα και με ποιο χρονοδιάγραμμα;
Το μεγαλύτερο αναπτυξιακό πρόβλημα της Μαγνησίας είναι ότι έχουμε μάθει να συζητούμε επί χρόνια τα ίδια μεγάλα έργα, χωρίς να καταφέρνουμε πάντοτε να τα βλέπουμε ολοκληρωμένα.
Η σιδηροδρομική σύνδεση Βόλου–Λάρισας, το λιμάνι, οι υποδομές του Πηλίου, η αντιπλημμυρική προστασία. Όλα αποτελούν διαχρονικές προτεραιότητες. Και κάποια στιγμή πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί εξακολουθούν να αποτελούν προτεραιότητες αντί να αποτελούν κατακτήσεις.
Δεν θεωρώ ότι η Μαγνησία έχει αντιμετωπιστεί με την προσοχή που της αξίζει. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση. Αφορά μια διαχρονική αδυναμία να διαμορφώσουμε και να επιβάλουμε μια συνεκτική αναπτυξιακή ατζέντα.
Αν επέστρεφα αύριο στη Βουλή, θα έθετα τρεις συγκεκριμένους στόχους.
Πρώτον, την επιτάχυνση της αποκατάστασης και της αντιπλημμυρικής θωράκισης, με δημόσιο κατάλογο έργων, υπευθύνων και χρονοδιαγραμμάτων μέσα στο πρώτο τρίμηνο.
Δεύτερον, την οριστική δρομολόγηση της ασφαλούς σιδηροδρομικής επανασύνδεσης του Βόλου με τη Λάρισα και ένα συγκεκριμένο σχέδιο αξιοποίησης του λιμανιού, με κυβερνητικές δεσμεύσεις μέσα στο πρώτο εξάμηνο.
Τρίτον, ένα ειδικό αναπτυξιακό σχέδιο για τη Μαγνησία, που θα συνδέει τη βιομηχανία, τον τουρισμό, την αγροτική παραγωγή, την καινοτομία και τις νέες θέσεις εργασίας. Θα επιδίωκα να έχει ολοκληρωθεί ο σχεδιασμός και να έχουν προσδιοριστεί οι χρηματοδοτικές πηγές μέσα στον πρώτο χρόνο.
Θα προσθέσω, όμως, κάτι που ίσως ενοχλήσει.
Η Μαγνησία δεν έχει ανάγκη από περισσότερες φωτογραφίες πολιτικών στα υπουργικά γραφεία. Έχει ανάγκη από περισσότερα ολοκληρωμένα έργα.
Οι συναντήσεις, οι ανακοινώσεις και οι διαβεβαιώσεις έχουν αξία μόνο όταν συνοδεύονται από μετρήσιμο αποτέλεσμα.
Και αυτό ισχύει για όλους μας. Πρώην και νυν βουλευτές, κυβέρνηση και αυτοδιοίκηση.
Δεν αρκεί να έχουμε πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων. Πρέπει να μπορούμε να επηρεάζουμε τις αποφάσεις προς όφελος του τόπου μας.
Τι διαφορετικό έχει να προσφέρει ο Κωνσταντίνος Μαραβέγιας του 2027 σε σχέση με εκείνον του 2023 και γιατί ένας πολίτης της Μαγνησίας που ενδεχομένως έχει απογοητευτεί από την κυβερνητική πολιτική θα πρέπει να σας εμπιστευτεί ξανά;
Θα σας πω κάτι που ίσως δεν συνηθίζεται σε μια πολιτική συνέντευξη. Δεν θεωρώ ότι ο Κώστας Μαραβέγιας του 2023 τα έκανε όλα σωστά. Ούτε ότι η Νέα Δημοκρατία δικαίωσε στο σύνολό τους τις προσδοκίες των ανθρώπων που την εμπιστεύτηκαν.
Η πολιτική εμπειρία έχει αξία όταν σε κάνει πιο αποτελεσματικό, αλλά και περισσότερο αυτοκριτικό.
Σήμερα αισθάνομαι ότι μπορώ να προσφέρω περισσότερα, ακριβώς επειδή έχω δει την πολιτική και από τις δύο πλευρές. Και μέσα στη Βουλή και έξω από αυτήν.
Γνωρίζω καλύτερα πώς λειτουργούν οι θεσμοί, πού υπάρχουν δυνατότητες παρέμβασης και πού η γραφειοκρατία ή η πολιτική αδράνεια ακυρώνουν ακόμη και καλές προθέσεις.
Κυρίως, όμως, έχω καταλάβει ότι η κοινωνία δεν χρειάζεται πολιτικούς που συμφωνούν με όλα. Χρειάζεται ανθρώπους που έχουν την αυτοπεποίθηση να υπερασπίζονται τις απόψεις τους, ακόμη κι όταν αυτές δεν είναι ευχάριστες.
Δεν σκοπεύω να ζητήσω την εμπιστοσύνη των πολιτών παρουσιάζοντας μια εξιδανικευμένη εικόνα της κυβερνητικής πολιτικής.
Θα υπερασπιστώ όσα θεωρώ σωστά και θα ασκήσω κριτική σε όσα πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξουν.
Δεν πιστεύω ότι η κομματική πειθαρχία πρέπει να προηγείται πάντοτε της ευθύνης απέναντι στην κοινωνία.
Και σε έναν πολίτη που αισθάνεται απογοητευμένος θα έλεγα κάτι απλό: καταλαβαίνω την απογοήτευσή του. Δεν θα προσπαθήσω να την ακυρώσω με επιχειρήματα ούτε να του πω ότι κάνει λάθος επειδή δεν βλέπει τα πράγματα όπως εγώ.
Θα προσπαθήσω να του αποδείξω με τη δουλειά μου ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι στην πολιτική που δεν θεωρούν την εμπιστοσύνη δεδομένη.
Δεν διεκδικώ μια δεύτερη ευκαιρία για να συνεχίσω απλώς από εκεί που σταμάτησα. Τη διεκδικώ για να κάνω περισσότερα, καλύτερα και, όπου χρειάζεται, διαφορετικά.
