Άρθρο του Θανάση Ευαγγελόπουλου -Πολιτικού Μηχανικού
Το «νεράκι» στις ράγες της ιδιωτικοποίησης:
Η ιδιωτικοποίηση του νερού υλοποιείται σταδιακά εδώ και χρόνια. Εξάλλου πως είναι δυνατόν η πιο βασική ανάγκη του ανθρώπου,,το νερό, να παραμένει ως δημόσιο κοινωνικό αγαθό σε μια εποχή που ο νεοφιλελευθερισμός κυριαρχεί χωρίς αντίπαλο;
Η «σύγχρονη ήττα» του σοσιαλισμού σαρώνει τα κοινωνικά αγαθά όπως πχ την ενέργεια και θέτει σε δοκιμασία βασικά βιοτικά δημόσια αγαθά όπως η υγεία και η παιδεία. Οσονουπω έρχεται το νερό, Θα ακολουθήσουν οι αρχαιολογικοί χώροι και βλέπουμε…
Ας δούμε το πως γίνονται σήμερα οι ιδιωτικοποιήσεις και τι γίνεται με το νερό.
Α) Ας δούμε πρώτα τι κληρονομήσαμε από τα μνημόνια, ποια είναι η ΕΕΣΥΠ.
Η Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε. (ΕΕΣΥΠ), γνωστή και ως Υπερταμείο, είναι μια εταιρεία συμμετοχών που ανήκει τυπικά στο Ελληνικό Δημόσιο , ουσιαστικά όμως ελέγχεται από τους δανειστές και τελεί υπό καθεστώς των μνημονίων που υπόγραψε η χώρα. Ιδρύθηκε το 2016 με τον μνημονιακο Ν. 4389/2016 και λειτουργεί με σκοπό τη διαχείριση και αξιοποίηση σημαντικών περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος αλλά και των δανειστών εκ παραλλήλου . Η ΕΕΣΥΠ περιλαμβάνει :
• την ΕΥΔΑΠ,
• την ΕΥΑΘ,
• την ΟΑΣΑ,
• την Κτιριακές Υποδομές Α.Ε.,
• καθώς και άλλες δημόσιες επιχειρήσεις και συμμετοχές. Σχεδόν το σύνολο του Ελληνικού Δημοσίου.
Εδώ τίθεται φυσικά το ερώτημα :
«γιατί μπήκαν στο υπερταμειο προς αξιοποίηση για την μείωση του δημόσιου χρέους, οι εταιρίες νερού ΕΥΔΑΠ κσι ΕΥΑΘ των δύο μεγάλων οικιστικών περιοχών στις οποίες κατοικεί το 60% του πληθυσμού της χώρας;»
Β) Για να απαντήσουμε στο «γιατί» ας δούμε την μεθοδολογία που ακολουθείται:
Η παραβίαση της αρχής της ανταποδοτικότητας.
Ένας δημόσιος μονοπωλιακός φορέας όπως πχ μια Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΔΕΥΑ) ΔΕΝ έχει ως κύριο σκοπό το κέρδος, όπως μια ιδιωτική επιχείρηση.
Για αυτό και για λόγους «κοινωνικής ηθικής» οφείλει να εφαρμόζει την αρχή της ανταποδοτικότητας, δηλαδή τα έσοδα από τα τιμολόγια πρέπει να καλύπτουν το κόστος λειτουργίας.
Αυτό σημαίνει ότι δεν απαιτείται να παράγει κέρδη με την εμπορική έννοια.
Ειδικά για το νερό, επειδή αποτελεί δημόσιο αγαθό και υπηρεσία γενικού συμφέροντος, η τιμολόγηση πρέπει επίσης να σέβεται:
• την αρχή της ανάκτησης του κόστους,
• την κοινωνική διάσταση της πρόσβασης στο νερό,
• και τις απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.
Συνεπώς:
• μια ΔΕΥΑ δεν έχει ως αποστολή να μεγιστοποιεί τα κέρδη.
• πρέπει να εφαρμόζει ανταποδοτική τιμολόγηση, ώστε μακροπρόθεσμα τα έσοδα να καλύπτουν το πραγματικό κόστος της υπηρεσίας και τις αναγκαίες επενδύσεις, χωρίς καταχρηστική εκμετάλλευση της μονοπωλιακής της θέσης.
Το πιο πάνω όμως θεσμικό πλαίσιο να τροποποιείται ώστε να στρωθεί ο δρόμος για την ιδιωτικοποίηση:
Τον Δεκέμβριο του 2024 εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο σχέδιο νόμου του ΥΠΕΝ για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης.
Ετσι:
• η ΕΥΔΑΠ επεκτείνεται στην Αττική και γειτονικές περιοχές,
• η ΕΥΑΘ επεκτείνεται στη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική,
• ενώ στην υπόλοιπη χώρα προβλέπονται κυρίως συγχωνεύσεις και αναδιοργάνωση των ίδιων των ΔΕΥΑ μέχρι και αυτές να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο.
Ομως:
Η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ανώνυμες εταιρίες,
ο δημόσιος τομέας (δημόσιο και ΕΕΣΥΠ) ελέγχει περίπου 61,33% των δικαιωμάτων ψήφου.
Το κρίσιμο σημείο όμως είναι το εξής:
Το 38% της ΕΥΠΔΑΠ ανοίκει στους ιδιώτες και το σύνολο της επιχείρησης ελέγχεται μέσω της ΕΕΣΥΠ (Υπερταμειο) από τους δανειστές που συμμετέχουν στο ΔΣ το οποίο οφείλει να σέβεται τους μνημονιακούς κανόνες .
Τι θα πει όμως εισηγμένη Ανώνυμη εταιρεία;
Οι ιδιώτες επένδυσαν χρήματα αγοράζοντας μετοχές, και τα χρήματα τα επένδυσαν με στόχο το μέγιστο δυνατόν κέρδος επενδύοντας μάλιστα σε μια ΑΕ που είναι μονοπώλιο.
Η εταιρεία βεβαίως είναι εισηγμένη, η μετοχή της παίζει στο ταμπλό και μοιράζει μέρισμα και φυσικά δεν θα λειτουργεί με βάση την ανταποδοτικότητα αλλά το κέρδος. Αυτή η υπαρκτή επιδίωξη, το ταμπλό του χρηματιστηρίου , το μέρισμα και η μονοπωλιακή «πραγματικότητα» θα ορίζει την τιμή του νερού .
Αυτό λέγεται ιδιωτικοποίηση .
Ο δρόμος ώστε το δημόσιο να χάσει το management άνοιξε. Παράδειγμα η ΔΕΗ.
Η ΕΕΣΥΠ , οι δανειστές δηλ, έχουν με βάσει την «συμφωνία 100ετιας» τον τελευταίο λόγο.
Τι να περιμένουμε :
Το νερό είναι «κρίσιμο» αγαθό και αγγίζει άμεσα την ζωή των ανθρώπων. Ότι γίνεται θα γίνει προσεχτικά και με υπομονή όπως έγινε και με την ΔΕΗ.Γι αυτό και μέχρι τώρα, παρά την κλιματική αλλαγή και τις λειψυδρίες ,το αγαθό παραμένει- ειδικά στα μεγάλα κέντρα -αρκετά φτηνό ώστε να μην προκληθεί και διεγερθεί η κοινωνία.
Οι επενδυτές επενδύουν υπομονετικά με στόχο αύριο.
Επόμενος στόχος οι λοιπές ΔΕΥΑ να συγχωνευτούν σε «διαχειρίσιμο » φορέα.Μετά θα δρομολογηθεί η μεταβίβαση του πακέτου των μετοχών τους σε επενδυτές. Απλά και αθόρυβα μέσω χρηματιστηρίου.
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Κάνε λήψη από το App Store
Διαθέσιμο στο Google Play
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Instagram
Ακολούθησε μας στο Twitter
Πηγή: trikalavoice.gr
