Ένα πολύπλοκο και πολυπλόκαμο δίκτυο εξαπάτησης των Αρχών μέσω της μη καταβολής ασφαλιστικών και φορολογικών εισφορών είχε στήσει το μεγάλο κύκλωμα στη Θεσσαλονίκη.
Όπως προκύπτει από το διαβιβαστικό της ογκώδους δικογραφίας το οποίο βρίσκεται σε γνώση του iEidiseis, η οργάνωση είχε στήσει μια πρωτοφανή «φάμπρικα» φοροδιαφυγής και εισφοροδιαφυγής, αξιοποιώντας ένα αχανές δίκτυο εταιρειών και μια «δεξαμενή αχυρανθρώπων». Πίσω από όλες αυτές τις εταιρικές εναλλαγές και τις φαινομενικές αλλαγές ιδιοκτησίας, οι πραγματικοί -και αφανείς- διαχειριστές των εταιρειών, αποκόμιζαν τεράστιο περιουσιακό όφελος, μέσω της μη καταβολής των εισφορών.
Στο επίκεντρο της έρευνας των Αρχών τέθηκαν τέσσερα κυκλώματα που πραγματοποιούσαν αυτή την τεράστια οικονομική απάτη, τα οποία αξιοποιούσαν εταιρείες – βιτρίνες, εικονικούς διαχειριστές και διαδοχικές αλλαγές ΑΦΜ, προκειμένου να αποκρύπτουν την εγκληματική τους δράση.
INTIME NEWS
«Πολύπλοκο και πολυπλόκαμο δίκτυο»
Σύμφωνα με όσα αναγράφονται στο διαβιβαστικό, από την έρευνα των αρχών διαπιστώθηκε η ύπαρξη μεγάλης κλίμακας απάτης σε βάρος του ΕΦΚΑ και σώρευσης υπέρογκων ληξιπρόθεσμων οφειλών σε βάρος φορολογικών εσόδων. Πρόκειται για κάτι που πραγματοποιούνταν μέσω της μεθόδου carousel ή σύστασης εταιρειών εξαφανισμένων εμπόρων από αυτουργούς που δρούσαν κατά οργανωμένο και συντεταγμένο τρόπο, με σκοπό την αποκόμιση σοβαρού περιουσιακού οφέλους.
Είναι επίσης ενδεικτικό ότι διαπιστώθηκε η ύπαρξη και δραστηριοποίηση ενός «πολύπλοκου και πολυπλόκαμου δικτύου νομικών οντοτήτων (κυρίως επιχειρήσεων του κλάδου εστίασης)», οι οποίες φέρονται να διοικούνται από διαχειριστές- φυσικά πρόσωπα τα οποία λόγω της προσωπικές, οικονομικής, νομικής τους υπόστασης δεν ήταν δυνατό να ασκήσουν επιχειρηματική και διαχειριστική δραστηριότητα και θεωρούνται «αχυράνθρωποι».
Οι «αχυράνθρωποι»
Αναφορικά με τα νομικά πρόσωπα που χρησιμοποιούσε το δίκτυο, στο διαβιβαστικό σημειώνεται πως συσσώρευαν κατά τη λειτουργία τους υπέρογκα χρέη προς τους ασφαλιστικούς φορείς και το Δημόσιο κι έπειτα «εξαφανίζονταν», αφήνοντας χρέη εκατομμυρίων ευρώ. Πρόκειται για χρέη που δεν μπορούν να εισπραχθούν ούτε καν με την εφαρμογή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης, δεδομένου ότι αυτές οι εταιρείες διοικούνταν από «αχυρανθρώπους», με αποτέλεσμα ο εντοπισμός τους να καθίσταται «από εξαιρετικά δυσχερής, έως αδύνατος».
Άλλωστε, οι συγκεκριμένοι «αχυράνθρωποι» είναι στην πλειοψηφία τους πρόσωπα άπορα, χωρίς μόνιμη διαμονή, τοξικοεξαρτημένα, με ποινικό παρελθόν, ακόμη και πεθαμένοι αλλά παρόλα αυτά με εκ των υστέρων συναλλακτική δραστηριότητα.
Παράλληλα, η φερόμενη διακοπή δραστηριότητας μιας επιχείρησης με μοναδικό ΑΜΦ λάμβανε χώρα «μόνο φαινομενικά και όχι πραγματικά», καθώς οι αρχές διαπίστωσαν ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα συνεχίζεται αδιάλειπτα (στην πλειοψηφία των περιπτώσεων με το ίδιο προσωπικό και εξοπλισμό παγίων) υπό νέο ΑΦΜ και διακριτικό τίτλο επιχείρησης, καθώς και υπό νέο διαχειριστή, συνήθως «αχυράνθρωπο». Αυτοί οι «αχυράνθρωποι» φέρονται να διοικούν παράλληλα πληθώρα νομικών προσώπων και να εναλλάσσονται στη διαχείριση των νομικών οντοτήτων, δημιουργώντας περαιτέρω οφειλές με την ίδια μεθοδολογία, «ώστε αυτές τελικώς να καθίστανται μη δυνάμενες εισπραχθούν από “αχυρανθρώπους”».
Τα τέσσερα κυκλώματα
Το πλέγμα των εταιρειών που χρησιμοποιούσε η οργάνωση ανέρχονται σε εκατοντάδες και βάσει της έρευνας των αρχών είναι οργανωμένες σε τέσσερα κυκλώματα. Αυτά τα κυκλώματα, λειτουργούν σύμφωνα με το διαβιβαστικό με οργανωμένο και συντεταγμένο τρόπο, με κοινό δόλο και πάντοτε με τον ίδιο στόχο: την ιδιοποίηση παράνομου περιουσιακού οφέλους.
Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μη εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τους ασφαλιστικούς φορείς και το δημόσιο. Μάλιστα, χρησιμοποιώντας «ιδιαίτερα τεχνάσματα», το δίκτυο κατόρθωνε να αποκρύπτει από τις διωκτικές αρχές αυτή την παράνομη δράση, φροντίζοντας να «περιχαρακώνει» τα μέλη του κυκλώματος από την επιβολή σε βάρος τους μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης για είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών.
Οι πραγματικοί διαχειριστές
Πάντως, οι «αχυράνθρωποι», που είναι οι φερόμενοι διαχειριστές αυτών των εκατοντάδων εταιρειών, ουσιαστικά χρησιμοποιούνται ως «μπροστινοί» έναντι των ελεγκτικών αρχών, προκειμένου οι «κρυπτόμενοι-πραγματικοί διαχειριστές των οντοτήτων να παραμένουν στη αφάνεια και το παρασκήνιο», καρπούμενοι το περιουσιακό όφελος της μη καταβολής των ληξιπρόθεσμων οφειλών. Ως αποτέλεσμα, αυτοί οι κρυπτόμενοι επιχειρηματίες είναι τελικά, οι πραγματικά ωφελούμενοι αυτής της εγκληματικής δραστηριότητας.
Σε ότι αφορά τις συνήθεις πρακτικές που ακολουθούν αυτοί οι υποκρυπτόμενοι επιχειρηματίες, στο διαβιβαστικό σημειώνεται πως αρχικά ιδρύουν την επιχείρηση, μισθώνουν το ακίνητο, προσλαμβάνουν προσωπικό και προβαίνουν σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για να τη διοικήσουν.
Υπεκμισθωτής
Έπειτα από κάποιο διάστημα όμως, παύουν να εμπλέκονται φανερά με τη διοίκηση και τη διαχείριση αυτών των εταιρειών, μεταβιβάζοντας το μερίδιό τους στον πρώτο «αχυράνθρωπο». Στη συνέχεια, συνήθως κάθε έτος, οι υποκρυπτόμενοι επιχειρηματίες κάνοντας χρήση του μισθωτηρίου επί του ακινήτου, εμφανίζεται ως υπεκμισθωτής, και υπεκμισθώνει το ακίνητο σε νομικά πρόσωπα που έχουν ως διαχειριστές «αχυρανθρώπους».
Με αυτόν τον τρόπο, οι υποκρυπτόμενοι επιχειρηματίες διατηρούν τόσο τον έλεγχο των ακινήτων, όσο και των νομικών προσώπων που ιδρύονται στη συγκεκριμένη έδρα και καρπώνοναι όλα τα οφέλη από τη μη καταβολή οφειλών.
Τελικά, η ίδρυση μιας νέας εταιρείας επέρχεται χρονικά όταν η προηγούμενη εταιρεία συσσωρεύσει αρκετά χρέη ώστε να αρχίσουν να γίνονται απαιτητά από τις αρχές και λαμβάνονται αναγκαστικά μέτρα από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Αυτές οι νέες νομικές οντότητες ελέγχονται επίσης από τους υποκρυπτόμενους επιχειρηματίες, καθώς οι «αχυράνθρωποι» ούτε εμφανίζονται, ούτε ασχολούνται με αυτές.
Εκμισθωτές
Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι στο διαβιβαστικό σημειώνεται πως στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι εργαζόμενοι των οικείων επιχειρήσεων αγνοούν την ύπαρξη αυτών των «αχυρανθρώπων» ή τους γνωρίζουν μόνο κατ΄ όνομα.
Στις περιπτώσεις που οι εταιρείες που έχουν συσσωρεύσει χρέη διοικούνται από τους πραγματικούς διαχειριστές, οι εκμισθωτές των αντίστοιχων ακινήτων που στεγάζονται οι επιχειρήσεις, «τελούν σε άμεση γνώση και συμπαιγνία» της έκνομης δραστηριότητας, παρέχοντας μάλιστα κάλυψη.
Αυτή η συμπαιγνία και άμεση γνώση των διαχειριστών για την παράνομη δραστηριότητα, καταδεικνύεται από το γεγονός ότι το σύνολο των μισθώσεων οδηγούν σε εταιρείες που οικειοποιούνται τους φόρους και οργανώνονται από τη διεύθυνση της εγκληματικής οργάνωσης.
Είναι άλλωστε αξιοσημείωτό ότι κανείς από τους εκμισθωτές δεν χρησιμοποιεί συνήθεις μεθόδους ανεύρεσης μισθωτών όπως οι αγγελίες και τα μεσιτικά γραφεία. Επίσης, δίολου τυχαίο δεν είναι σύμφωνα με το διαβιβαστικό ότι το σύνολο των μισθωτών ενός διαχειριστή -εκμισθωτή ακινήτου, έχει επίσης το κοινό της μη καταβολής των οφειλόμενων σε ασφαλιστικούς οργανισμούς και Δημόσιο.
Οι τεχνοκράτες
Το σίγουρο πάντως σύμφωνα με το διαβιβαστικό είναι ότι η ύπαρξη, δραστηριοποίηση και αδιατάρακτη συνέχιση της λειτουργίας των κυκλωμάτων με το πλέγμα των εκατοντάδων εταιρειών, προϋποθέτει «κατάλληλη τεχνοκρατική και τεχνική υποστήριξη», που διασφαλίζει τη διαρκή ανατροφοδότηση των κυκλωμάτων με «αχυρανθρώπους».
Επίσης, προϋποθέτει την πρόσδοση νομιμοφάνειας στην παράνομη δράση, έναν ρόλο που έχουν αναλάβει ένα πλέγμα προσώπων -τεχνοκρατών. Όπως διαπιστώθηκε από την έρευνα των αρχών, αυτά τα πρόσωπα είναι δύο λογιστές, ένας δικηγόρος και ένα πρόσωπο με λογιστικές γνώσεις.
Η δεξαμενή «αχυρανθρώπων»
Σχετικά με την επιλογή των «αχυρανθρώπων», στο διαβιβαστικό αναφέρεται πως χρησιμοποιούνταν μια «δεξαμενή αχυρανθρώπων», οι οποίοι ανά διαστήματα τροφοδοτούσαν διάφορους εταιρικούς σχηματισμούς, δηλαδή συνεργάζονταν μεταξύ τους και ήταν συνεταίροι σε εταιρείες που διοικούνταν από «αχυρανθρώπους».
Επίσης, διαπιστώθηκε ότι αυτή τη «δεξαμενή αχυρανθρώπων» χειριζόταν ένας λογιστής ή δικηγόρος, που αναλάμβαναν όλη την τεχνικοοικονομική υποστήριξη και προσέφεραν στους πραγματικούς δικαιούχους φορολογική και ασφαλιστική
«ασυλία – ασπίδα».
Φαινομενικά νομότυπη λειτουργία
Με άλλα λόγια, οι «αχυράνθρωποι», έναντι ανταλλαγμάτων, παραχωρούσαν τους προσωπικούς κωδικούς taxis -ενδεχομένως και κάποιο πληρεξούσιο- στον λογιστή ή τον δικηγόρο οι οποίοι με τη σειρά τους ίδρυαν πλήθος εταιρειών. Αυτές οι εταιρείες εισέπρατταν μετρητά και εμφάνιζαν τα πραγματικά τους έσοδα για να μην ρισκάρουν την σφράγισή τους από τη μη έκδοση αποδείξεων, ενώ ασφάλιζαν και το προσωπικό τους.
Αντιθέτως, δεν τους ενδιέφερε εάν έχουν αυξημένες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, καθώς δεν είχαν πότε σκοπό να καταβάλουν τις υποχρεώσεις τους. Επομένως, πρόκειται για μια λειτουργία φαινομενικά νομότυπη, με μεγάλους τζίρους και ρευστότητα, αλλά παράλληλα και με τεράστια φορολογικά και ασφαλιστικά χρέη.
Κι έτσι, όλα αυτά τα υπέρογκα ποσά των χρεών, τα καρπώνεται ο υποκρυπτόμενος επιχειρηματίας, προκειμένου να δικαιολογήσει την παρουσία του στις εταιρείες που ιδρύονται από «αχυρανθρώπους» και να συνεχίσει απρόσκοπτα τη διοίκηση, εποπτεία και διαχείριση των επιχειρήσεων στις οποίες εμφανίζεται ως υπάλληλος σε διάφορα πόστα, όπως πορτιέρης, τσεκαδόρος ή εργαζόμενος στις δημόσιες σχέσεις.
Πηγή: ieidiseis.gr
