Ξεκινά ο διάλογος ΣΥΡΙΖΑ και Νέας Αριστεράς για συνεργασία των δύο κομμάτων στις εκλογές που θα γίνουν το 2027.
Η Κουμουνδούρου εμφανίζεται έτοιμη να ανοίξει συντεταγμένο διάλογο με τη Νέα Αριστερά. Σύμφωνα με πληροφορίες το ζήτημα τέθηκε στην Εκλογική Επιτροπή και αναμένονται εξελίξεις.
Πηγές μεταφέρουν στο iΕidiseis.gr ο ΣΥΡΙΖΑ επιθυμεί να μπει σε διάλογο με την Πατησίων εκτιμώντας πώς μπορούν να υπάρξουν οι προϋποθέσεις για την αναζήτηση δρόμου εκλογικής συμμαχίας.
Σύμφωνα με πληροφορίες μέλη της Επιτροπής εκτιμούν ότι οι όποιες αποστάσεις μπορούν και πρέπει να γεφυρωθούν.
Υπενθυμίζεται πώς ο Νίκος Παππάς έχει δηλώσει πως η συνεργασία είναι πολιτικά εφικτή.
Για τον ΣΥΡΙΖΑ οι συνομιλίες με τον προοδευτικό χώρο είναι ευθύνη όλων απέναντι στην κοινωνία.
Το εισηγητικό κείμενο της ΝΕ.ΑΡ.
Νωρίτερα, με ισχυρό κείμενο θέσεων αυτοκριτικής αλλά και ανασύνθεσης του χώρου μπαίνει η Νέα Αριστερά στο συνέδριο της, το οποίο θα διεξαχθεί από τις 4 έως τις 6 Δεκεμβρίου. Με την εισήγηση της Κ.Ε να περιγράφει τις δυσμενείς οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις σε Ευρώπη και Ελλάδα υπογραμμίζει την ανάγκη η Αριστερά να εντοπίσει τα σημεία σύγκλισης ώστε να βάλει φρένο στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και στην Ακροδεξιά.
Στο εισηγητικό κείμενο της Κ.Ε περιγράφεται η κατάσταση στην Ελλάδα όπου διαπιστώνεται πως η επικράτηση του νεοφιλελεύθερου υποδείγματος έχει ως αποτέλεσμα τη διεύρυνση των οικονομικών και κοινωνικών ανισοτήτων. Η Πατησίων εκτιμά πως η αποτυχία και η πολυδιάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, είχε ως αποτέλεσμα η Αριστερά να υποστεί μια βαθιά ήττα.
Στο κείμενο της Κ.Ε αναφέρεται «η αναζήτηση συμβιβασμών με το κυρίαρχο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο δεν μπορεί να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις στις κοινωνικές ανισότητες και την κλιματική κρίση, ούτε να ανακόψει την άνοδο της Ακροδεξιάς. Αντιθέτως, η υπέρβαση αυτών των αδιεξόδων προϋποθέτει μια σαφή εναλλακτική πολιτική πρόταση, με διακριτό αριστερό και κοινωνικό πρόσημο». Ενώ τονίζεται το γεγονός πως η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί την κοινωνία σε αδιέξοδα.
Για την κρίση της Αριστεράς και τους πολιτικούς συσχετισμούς τονίζεται «παρότι τα κόμματα που προέρχονται από τον πάλαι ποτέ ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ αθροίζουν ποσοστά μεταξύ 20-25%, είναι τέτοια η πολιτική ανομοιομορφία και η κρίση αξιοπιστίας που αυτό το δημοσκοπικό ποσοστό αθροιστικά δεν μεταφράζεται σε καμία κοινωνική και πολιτική δυναμική» και επισημαίνεται πως ακριβώς αυτό είναι το κεντρικό πρόβλημα που καλείται να αντιμετωπίσει η ανασύνθεση της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς.
«Η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ έχει τεράστιες και διαρκείς συνέπειες. Αποτελεί ένα «τραύμα» που διαρκεί και αφορά όλα τα θραύσματά του, ακόμη και εκείνα τα τμήματά του όπως η Νέα Αριστερά που διαφοροποιήθηκαν. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ούτε η επιστροφή στο παρελθόν ούτε η διαχείριση της υπάρχουσας κατάστασης».
Η Νέα Αριστερά τονίζει πως ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ σύρονται στο γήπεδο της Νέας Δημοκρατίας και διαγκωνίζονται για το ποιος από τους δύο θα εξασφαλίσει την δεύτερη θέση ώστε να γίνει ο κυρίαρχος παράγοντας που θα ελέγξει την αντιπολίτευση μετά τις εκλογές.
Η Νέα Αριστερά για τον ΣΥΡΙΖΑ
Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καταφέρει να αναμετρηθεί ουσιαστικά με τις αιτίες της πολιτικής του κρίσης. Η απαξίωσή του δεν υπήρξε αποτέλεσμα μόνο της περιόδου Κασσελάκη, αλλά μιας μακρόχρονης διαδικασίας ιδεολογικής υποχώρησης, πολιτικής μετάλλαξης, αρχηγισμού και απομάκρυνσης από τις κοινωνικές αναφορές της Αριστεράς και ρευστοποίηση του σε μία θολή «δημοκρατική παράταξη» που εντάθηκε από το 2019 και μετά. Η περίοδος Κασσελάκη αποτέλεσε την ακραία εκδήλωση αυτής της πορείας, για την οποία κεντρικά στελέχη του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ φέρουν βαρύτατες ευθύνες. Αντί όμως για μια βαθιά και ειλικρινή αυτοκριτική, κυριαρχεί η αποσιώπηση των ευθυνών. Δεν μπορεί να υπάρξει ανασύνθεση της Αριστεράς μέσα από την αναπαραγωγή εκείνων των πολιτικών πρακτικών που την οδήγησαν στην κρίση. Η υπέρβαση αυτής της πορείας απαιτεί καθαρές πολιτικές και προγραμματικές τομές, ειλικρινή και βαθιά αποτίμηση των λόγων της σημερινή κρίσης της Αριστεράς και όχι συγκολλήσεις κορυφής που αναπαράγουν τις ίδιες παθογένειες.
Η Νέα Αριστερά, όπως κάθε αριστερή δύναμη οφείλει, έχει προχωρήσει σε μια πρώτη κριτική αποτίμηση της περιόδου 2015-2019, της ήττας του Ιουλίου του 2015, αλλά και της εκφυλιστικής πορείας της περιόδου 2019-2023. Οι όποιες διαφορετικές προσεγγίσεις δεν μπορούν και δεν πρέπει να μετατρέπονται σε ανυπέρβλητα εμπόδια για την ιστορικά επείγουσα ανάγκη διαλόγου για την ανασύνθεση της Αριστεράς. Η κοινή δράση και η προγραμματική σύγκλιση δεν προϋποθέτουν ταύτιση στην ανάγνωση του παρελθόντος, αλλά κοινή βούληση για τις συγκρούσεις του παρόντος και τις ανατροπές του μέλλοντος. Η διαρκής αναπαραγωγή παλιών διαχωριστικών γραμμών ως μόνιμων και αξεπέραστων αντιθέσεων οδηγεί στην περιχαράκωση και αποδυναμώνει τη δυνατότητα συγκρότησης ενός ισχυρού, ριζοσπαστικού και κινηματικού πόλου της Αριστεράς.
Οι μέχρι τώρα δημόσιες παρεμβάσεις του ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά δεν συμβάλλουν στην αναγκαία κοινή δράση και ενότητα της Αριστεράς. Η υπέρβαση αυτών των διαχωρισμών αποτελεί ιστορική ευθύνη απέναντι στις κοινωνικές δυνάμεις που αναζητούν μια πραγματική αριστερή εναλλακτική, σε μια ιστορική συγκυρία όπου η Ακροδεξιά διευρύνει διαρκώς την ιδεολογική και πολιτική της επιρροή.
Η ιστορική αναγκαιότητα της ανασύνθεσης
Αυτή η κοινωνική, πολιτική και οικονομική πραγματικότητα γεννάει κρίσεις και συγκρούσεις και απαιτεί από την πλευρά μας συγκρουσιακές επιλογές, ικανές να προκαλέσουν τομές. Απαιτεί από εμάς να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τις μεγάλες μεταβολές, να συνδεθούμε με τις διάσπαρτες αντιστάσεις, να τις αφήσουμε να μας μπολιάσουν και να τις ακούσουμε. Απαιτεί ταυτόχρονα να προσπαθήσουμε να τις επηρεάσουμε στην κατεύθυνση συγκρότησης ενός ανταγωνιστικού μπλοκ κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που θα αμφισβητήσει κοινωνικά το κυρίαρχο μπλοκ του νεοφιλελευθερισμού και της ακροδεξιάς.
Η κοινωνική πίεση «να φύγει ο Μητσοτάκης» είναι πραγματική και μας αφορά άμεσα. Η πτώση της Νέας Δημοκρατίας είναι αναγκαία προϋπόθεση για την αλλαγή πορείας, όχι όμως και ικανή συνθήκη για αυτήν. Δεν αρκεί μόνο να φύγει ο Μητσοτάκης. Χρειάζεται να έρθει μία κυβέρνηση με ανταγωνιστικό πολιτικό πρόγραμμα. Η ανασύνθεση της Αριστεράς είναι απαραίτητη για αυτήν τη νέα πορεία, για την αντιπροσώπευση του κόσμου της εργασίας, της νεολαίας και κάθε δημοκρατικού πολίτη και κυρίως για την αντιπαράθεση με την ακροδεξιά μέσα και έξω από το κοινοβούλιο. Αυτή πρέπει να προκύψει ως μια καινούργια συνάντηση όλων των δυνάμεων που τοποθετούνται στον χώρο της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς.
Η ενότητα και η ανασύνθεση της Αριστεράς προϋποθέτει ειλικρινή και εξαντλητικό διάλογο για όσα ενώνουν τις δυνάμεις της, αλλά και κυρίως για όσα τις χωρίζουν. Απαιτεί αναστοχασμό της πορείας, των επιτυχιών και των λαθών της καθεμιάς δύναμης, απαιτεί παράλληλα, όμως, επιμονή και πίστη στην ανάγκη ενότητας και ανασύνθεσης. Το τρίτο μνημόνιο αποτελεί σημείο τριβής για όλο τον κόσμο και τις δυνάμεις της Αριστεράς. Η Νέα Αριστερά έχει καταλήξει με τον πιο εμφατικό τρόπο πως η δυσμενής κατάληξη των διαπραγματεύσεων του 2015 αποτέλεσε μια ήττα, από την οποία πρέπει όμως να εξαχθούν κρίσιμα συμπεράσματα για τα όρια, τα σχέδια και την δυναμική των κομμάτων, των ηγεσιών, των κυβερνήσεων και των κινημάτων. Ζητήματα που προσεγγίσαμε ήδη από το πρώτο μας συνέδριο.
Ως εκ τούτου η στρατηγική της ανασύνθεσης της Αριστεράς αποκτά επιτακτικό χαρακτήρα. Πρέπει να συμβάλλουμε στη συγκρότηση ενός πόλου των δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας, που αξιοποιώντας τις θετικές και αρνητικές εμπειρίες του παρελθόντος, θα στέκεται διακριτά και κριτικά απέναντι σε λογικές που έφεραν τον χώρο μας σε θέση άμυνας και υποχώρησης.
Υπερασπιζόμαστε την διακριτότητα των πολιτικών σχηματισμών, αξιοποιούμε συνθετικά τον πλούτο των αναλύσεών τους, αλλά μένουμε σταθερά προσανατολισμένοι στην ιστορική ανάγκη που γέννησε την Αριστερά. Υπερασπιζόμαστε την δημοκρατική λειτουργία των κομμάτων και απορρίπτουμε λογικές αρχηγισμών, που εξαπλώνονται δυστυχώς σε πολλές εκφάνσεις και χώρους της.
Ο αγώνας σήμερα είναι μεταξύ άλλων και αγώνας ενάντια στην χαμένη αξιοπιστία της Αριστεράς. Για να επανέλθει, πράγμα όχι εύκολο, οφείλουμε να ολοκληρώσουμε την στροφή αριστερά, με ό, τι δυσκολίες έχει αυτό.
Ενωμένη Αριστερά, δυνατή στους αγώνες και στη Βουλή
Η Νέα Αριστερά απευθύνεται σήμερα σε όλο το φάσμα της Αριστεράς, στον κόσμο που συμμετείχε σε όλες τις μικρές και μεγάλες μάχες των προηγούμενων χρόνων στο δρόμο, στα κινήματα, σε όλους όσους και όλες όσες θεωρούν ότι ο Σοσιαλισμός του 21ου αιώνα, με μια πολύ μεγαλύτερη έμφαση στα θέματα της οικολογίας όχι μόνο δεν είναι χαμένη υπόθεση, αντιθέτως παραμένει το μεγάλο μας στοίχημα τα επόμενα χρόνια για την κοινωνική απελευθέρωση.
Η Νέα Αριστερά προτείνει έναν ανοιχτό, ισότιμο και δημόσιο διάλογο που θα καταλήξει σε ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και το οποίο θα αποτελέσει μια «κοκκινοπράσινη» συνάντηση με την πολιτική οικολογία. Στόχος μας είναι το νέο ενωτικό εγχείρημα να έχει δυνατή κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, ώστε οι κοινωνικοί αγώνες να αποκτήσουν ξανά φωνή στη Βουλή, με μία διαλεκτική σχέση αλληλοσυμπλήρωσης: κοινωνικός αγώνας και πολιτική εκπροσώπηση, κίνημα και κοινοβούλιο, κοινωνικό μπλοκ και πολιτικός πόλος.
Κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας προς αυτήν την κατεύθυνση και ταυτόχρονα ενισχύουμε τη Νέα Αριστερά, ως την δύναμη που παλεύει για την ενότητα, ως χώρο που μπορεί να διασφαλίσει την οργανική σύνδεση με τα συνδικάτα, τον κόσμο της δουλειάς και τα εργατικά συμφέροντα. Οι εκλογές πλησιάζουν και η ευθύνη για την επιτυχία ή την αποτυχία διαμόρφωσης ενός νέου ενωτικού εγχειρήματος της ριζοσπαστικής και ανανεωτικής αριστεράς μας βαραίνει όλους και όλες, πρωτίστως όμως όσες και όσους βάζουν θελημένα ή άθελά τους εμπόδια.
Βρισκόμαστε σε οριακή στιγμή για τον χώρο της Ανανεωτικής και συνολικά της Ριζοσπαστικής Αριστεράς. Η Ακροδεξιά συνεχώς δυναμώνει, δίνει επιθετικά τη μάχη των δικών της «ιδεών» και εγκλωβίζει κόσμο των «από τα κάτω» και της νεολαίας σε μια προοπτική πολέμου όλων εναντίον όλων, μισανθρωπισμού, απέχθειας για τον «διαφορετικό» και την «άλλη».
Ο φασισμός, ο ρατσισμός και η ακροδεξιά ήρθαν για να μείνουν. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι η επιστροφή στο παρελθόν.
Η απάντηση μπορεί να είναι το ευρύ αντιφασιστικό μέτωπο και η ανασύνθεση της Αριστεράς σε νέες βάσεις, επιθετικά, αποφασιστικά και με αυτοπεποίθηση.
Σε αυτό το πλαίσιο, χρήσιμη ψήφος είναι κάθε ψήφος που «βάζει» ένα αριστερό κόμμα στην βουλή. Είναι αυτή που δυσκολεύει την εξασφάλιση της αυτοδυναμίας από την Νέα Δημοκρατία. Είναι κάθε ψήφος που ενισχύει ενωτικά ψηφοδέλτια της Αριστεράς, κάθε ψήφος απέναντι στην ακροδεξιά. Χρήσιμη είναι τελικά η ψήφος που σε εκπροσωπεί, που δεν ντρέπεσαι γι’ αυτήν, αυτή που δεν αποτελεί επιλογή του «λιγότερου κακού».
Η ευθύνη είναι δική μας.
Πηγή: ieidiseis.gr
