Σε κλίμα ιδιαίτερης συγκίνησης πραγματοποιήθηκαν σήμερα, Κυριακή 15 Νοεμβρίου, τα εγκαίνια της νέας στέγης του Συλλόγου «Εγγλεζονησίου Μνήμες», στην καρδιά των προσφυγικών της Νέας Ιωνίας Βόλου.
Πρόκειται για έναν χώρο αφιερωμένο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της πολιτιστικής κληρονομιάς των Μικρασιατών προσφύγων, ο οποίος φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις νεότερες γενιές και τη σύνδεσή τους με τις ρίζες των προγόνων τους.
Περισσότερες από 500 φωτογραφίες, οικογενειακά κειμήλια και προσωπικές ιστορίες συνθέτουν ένα συγκινητικό ταξίδι στον χρόνο, μεταφέροντας τους επισκέπτες στα γεγονότα του 1922 και στον βίαιο ξεριζωμό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.
Μέσα από το πολύτιμο αυτό ιστορικό υλικό αναδεικνύονται όχι μόνο οι δύσκολες στιγμές της προσφυγιάς, αλλά και η δύναμη, η αξιοπρέπεια και ο πολιτισμός των ανθρώπων που εγκαταστάθηκαν στον Βόλο, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση της κοινωνικής και πολιτιστικής ταυτότητας της Νέας Ιωνίας.
Ιδιαίτερα φορτισμένη συναισθηματικά ήταν η παρουσία της αντιπεριφερειάρχη Μαγνησίας και Σποράδων, Άννας Μαρίας Παπαδημητρίου, η οποία συνδέεται οικογενειακά με το Εγγλεζονήσι της Μικράς Ασίας.
Η ίδια, αναφερόμενη στην εκδήλωση, υπογράμμισε τη συγκίνησή της για τη δημιουργία της νέας στέγης, επισημαίνοντας ότι βρέθηκε εκεί όχι μόνο με τη θεσμική της ιδιότητα, αλλά και ως άνθρωπος που διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την ιστορία και τις ρίζες των προγόνων της.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν, μεταξύ άλλων, η αντιπεριφερειάρχης Αννα Μαρία Παπαδημητρίου, η πρώην υπουργός Μαρίνα Χρυσοβελώνη, καθώς και οι αντιδήμαρχοι Βόλου Άρης Σαββάκης και Έλενα Αντωνοπούλου.
Η νέα στέγη του Συλλόγου «Εγγλεζονησίου Μνήμες» αποτελεί μια σημαντική πρωτοβουλία για τη διάσωση και ανάδειξη της προσφυγικής ιστορίας της περιοχής, διατηρώντας ζωντανές τις αφηγήσεις, τις παραδόσεις και τις μνήμες των ανθρώπων που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και να δημιουργήσουν μια νέα ζωή στη Μαγνησία.
Έναν αιώνα και πλέον μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, η ιστορία του Εγγλεζονησίου εξακολουθεί να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της συλλογικής μνήμης της Νέας Ιωνίας.
