Σημαντικές διαφορές στις συνολικές χρεώσεις που επιβαρύνουν τα νοικοκυριά της Μαγνησίας για δημοτικά τέλη, δημοτικό φόρο, Τέλος Ακίνητης Περιουσίας, ύδρευση και αποχέτευση καταγράφει έρευνα του τοπογράφου μηχανικού και στατιστικολόγου Νίκου Καρδούλα για το 2026.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ο Δήμος Βόλου έχει μέση ετήσια χρέωση ανά νοικοκυριό να υπολογίζεται στα 410 ευρώ. Στον αντίποδα, ο Δήμος Αλμυρού εμφανίζεται ως ο οικονομικότερος, με αντίστοιχη χρέωση 245 ευρώ.
Η διαφορά μεταξύ των δύο δήμων φτάνει τα 165 ευρώ τον χρόνο, ενώ αξιοσημείωτες αποκλίσεις καταγράφονται και μεταξύ των υπόλοιπων δήμων της περιοχής.
Πόσα πληρώνουν τα νοικοκυριά στους δήμους της Μαγνησίας
Με βάση τον πίνακα της έρευνας, οι μέσες ετήσιες χρεώσεις για το 2026 διαμορφώνονται ως εξής:
- Δήμος Βόλου: 410 ευρώ – 73η θέση πανελλαδικά.
- Δήμος Ρήγα Φεραίου: 333 ευρώ – 176η θέση πανελλαδικά.
- Δήμος Νοτίου Πηλίου: 259 ευρώ – 272η θέση πανελλαδικά.
- Δήμος Ζαγοράς – Μουρεσίου: 251 ευρώ – 279η θέση πανελλαδικά.
- Δήμος Αλμυρού: 245 ευρώ – 283η θέση πανελλαδικά.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν μια αξιοσημείωτη απόσταση ανάμεσα στις επιβαρύνσεις των νοικοκυριών ακόμη και μέσα στην ίδια Περιφερειακή Ενότητα.
Η Αλόννησος η ακριβότερη στη Θεσσαλία – Στα 139 ευρώ η χαμηλότερη χρέωση
Στο ευρύτερο πλαίσιο της Περιφέρειας Θεσσαλίας, η εικόνα παρουσιάζει επίσης μεγάλες διακυμάνσεις. Σύμφωνα με την έρευνα, την υψηλότερη μέση ετήσια χρέωση έχει ο Δήμος Αλοννήσου, στις Σποράδες, με 549 ευρώ ανά νοικοκυριό.
Ακολουθούν ο Δήμος Κιλελέρ με 504 ευρώ και ο Δήμος Σκοπέλου με 471 ευρώ. Ο Δήμος Σκιάθου καταγράφει μέση χρέωση 448 ευρώ, ενώ ο Δήμος Βόλου βρίσκεται στα 410 ευρώ.
Στον αντίποδα, ο φθηνότερος δήμος της Θεσσαλίας είναι η Αργιθέα, με 139 ευρώ ετησίως ανά νοικοκυριό.
Πώς υπολογίστηκαν οι χρεώσεις
Για τη συγκριτική έρευνα μεταξύ των 332 δήμων της χώρας, ο Νίκος Καρδούλας συνυπολόγισε τα Δημοτικά Τέλη (ΔΤ), τον Δημοτικό Φόρο (ΔΦ), το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας (ΤΑΠ), καθώς και τα τέλη ύδρευσης και αποχέτευσης.
Για τον υπολογισμό των δημοτικών τελών, του δημοτικού φόρου και του ΤΑΠ χρησιμοποιήθηκε ως βάση μια μέση κατοικία 87 τετραγωνικών μέτρων, σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής του 2021. Για το ΤΑΠ λήφθηκαν επίσης υπόψη η μέση αντικειμενική αξία ανά δήμο και ο πανελλαδικός μέσος συντελεστής παλαιότητας ακινήτων, που υπολογίζεται σε 0,62.
Για την ύδρευση και την αποχέτευση θεωρήθηκε μέση μηνιαία κατανάλωση 10 κυβικών μέτρων νερού ανά νοικοκυριό. Οι συντελεστές των δήμων αντλήθηκαν από το πρόγραμμα «Διαύγεια».
Πρόκειται, επομένως, για συγκριτικούς υπολογισμούς με κοινές παραδοχές και όχι για εξατομικευμένους λογαριασμούς κάθε νοικοκυριού, καθώς οι πραγματικές χρεώσεις μπορεί να διαφέρουν ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του ακινήτου και την κατανάλωση.
Από το 2027 αλλάζει το σύστημα δημοτικών επιβαρύνσεων
Ένα ακόμη στοιχείο που επισημαίνεται στην έρευνα είναι ότι από το 2027 ο Δημοτικός Φόρος και το Τέλος Ακίνητης Περιουσίας προβλέπεται να αντικατασταθούν από το Τέλος Τοπικής Ανάπτυξης (ΤΤΑ).
Ο Νίκος Καρδούλας επισημαίνει τις μεγάλες αποκλίσεις στις χρεώσεις μεταξύ ομοειδών ή γειτονικών δήμων, υποστηρίζοντας ότι η απουσία ενιαίου πλαισίου ελέγχου οδηγεί σε σημαντικές κοινωνικές ανισότητες.
Τα στοιχεία για τη Μαγνησία αναδεικνύουν, σε κάθε περίπτωση, πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι το ετήσιο κόστος των δημοτικών υπηρεσιών για ένα νοικοκυριό, ανάλογα με τον δήμο στον οποίο κατοικεί.






