Στα πλαίσια της προετοιμασίας για τον γιορτασμό του Πολυτεχνείου που θα γίνει την ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ στις 5 μ.μ στην ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΠΛΑΤΕΙΑ, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 14 Νοέμβρη στην σουίτα art café μουσικοαφηγηματική εκδήλωση του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων και του Παραρτήματος Τρικάλων του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.
Η εκδήλωση περιλάμβανε ομιλία από το μέλος του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Κωνσταντίνα Παππή (παρατίθενται αποσπάσματα από την ομιλία της ) καθώς και μουσικό θεατρικό αναλόγιο βασισμένο σε αποσπάσματα από το το έργο του Νίκου Κούνδουρου « Η απολογία του Θεόφιλου Τσάφου» την οποία διάβασε ο ηθοποιός Βασίλης Καρμίρης με συνοδεία κλασικής κιθάρας από τον Αχιλλέα Σίμο. Ακολούθησε μουσικό πρόγραμμα με αντιφασιστικά τραγούδια από μέλη του παραρτήματος Τρικάλων του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου.
Αποσπάσματα της ομιλίας της Κωνσταντίνας Παππή εκ μέρους του Εργατικού Κέντρου Τρικάλων.
Φίλες και φίλοι
Σήμερα, παρότι έχουν περάσει 53 χρόνια από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, ο φασισμός σηκώνει κεφάλι ξανά γιατί είναι χρήσιμος για να υπερασπιστεί και πάλι τα συμφέροντα των ισχυρών, την εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, να στρέφεται σε όσους διεκδικούν μια καλύτερη ζωή, να καλλιεργεί το μίσος μεταξύ όσων βιώνουμε τα ίδια προβλήματα, όσων έχουμε τις ίδιες αγωνίες, αλλά τυχαίνει να έχουμε άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία, άλλες επιλογές.
Σήμερα, όμως, ξέρουμε ότι ο φασισμός είναι γέννημα – θρέμμα του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και των πολέμων γιατί στηρίζει τους ισχυρούς που κερδίζουν από αυτά, γιατί αποστρέφεται κάθε διεκδίκηση για τα δικαιώματά των μαθητών-τριών και των εργαζομένων. Το σύστημα γεννά φασίστες και ναζί.
Η ιστορία του τόπου μας έχει πολλά να μας διδάξει.
Ο ελληνικός λαός γνωρίζει τι σημαίνει φασισμός. Γνώρισε τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου, γνώρισε την ιταλική επίθεση, τη ναζιστική κατοχή, την πείνα, τις εκτελέσεις, τα στρατόπεδα, τα μπλόκα και τις θυσίες.
Γνώρισε όμως και κάτι ακόμα: ότι απέναντι στον φασισμό μπορεί να σταθεί ένας λαός οργανωμένος, αποφασισμένος και ενωμένος.
Γιατί η ιστορία δεν γράφτηκε από ανθρώπους που περίμεναν να αλλάξουν τα πράγματα από μόνα τους. Γράφτηκε από ανθρώπους που αποφάσισαν να πάρουν τη ζωή και το μέλλον τους στα χέρια τους.
Πριν από λίγα χρόνια, η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ενός νέου ανθρώπου, μουσικού, που δολοφονήθηκε από μέλος της Χρυσής Αυγής.
Η δολοφονία του δεν ήταν ένα τυχαίο περιστατικό. Ήταν μέρος της εγκληματικής δράσης μιας ναζιστικής οργάνωσης και συνέχεια των επιθέσεων σε Αιγύπτιους αλιεργάτες, σε συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, σε μετανάστες.
Το σημαντικό μήνυμα είναι ότι χρειάζεται η απομόνωσή των φασιστών παντού μέσα στην κοινωνία, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις σχολές και στις γειτονιές. Σήμερα, σε μια εποχή πολεμικών συγκρούσεων, ανταγωνισμών, ανασφάλειας και μεγάλων κοινωνικών ανισοτήτων, η ανάγκη για εγρήγορση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη.
Η άρχουσα τάξη μπροστά στους κλονισμούς που βλέπει να έρχονται θα αξιοποιήσει κάθε μέσο και κάθε εφεδρεία της για να εξασφαλίσει την αντιλαϊκή σταθερότητα, τα κέρδη του κεφαλαίου, τα ιερά και τα όσια του συστήματος της εκμετάλλευσης, να εκτονώσει και να χειραγωγήσει τη δικαιολογημένη λαϊκή δυσαρέσκεια.
Η εργατική τάξη, η νεολαία, ο λαός, δεν πρέπει να συμβιβαστεί με τη λογική ότι τίποτα δεν αλλάζει. Δεν πρέπει να αποδεχτεί ότι η αδικία είναι η κανονικότητα, ότι η αλληλεγγύη είναι αδυναμία ή ότι η συλλογική διεκδίκηση είναι κάτι ξεπερασμένο. Χρειάζεται γνώση της ιστορίας, κριτική σκέψη, συμμετοχή και συλλογική δράση.
Γιατί τίποτα δεν χαρίζεται. Τα δικαιώματα, οι ελευθερίες, οι κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού κερδήθηκαν με αγώνες και αίμα.
Φίλες και φίλοι,
Σήμερα δεν αρκεί να πούμε ένα απλό «ποτέ ξανά».
Το «ποτέ ξανά» πρέπει να γίνει καθημερινή πράξη.
Να σημαίνει ότι δεν ανεχόμαστε τον ρατσισμό.
Να σημαίνει ότι δεν δικαιολογούμε τη φασιστική βία.
Να σημαίνει ότι δεν αφήνουμε χώρο στους νοσταλγούς του ναζισμού.
Να σημαίνει ότι δεν ξεχνάμε τους νεκρούς και τους αγωνιστές του λαού μας.
Να σημαίνει ότι στεκόμαστε δίπλα σε όποιον γίνεται στόχος επειδή είναι διαφορετικός, επειδή διεκδικεί, επειδή αγωνίζεται.
Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη των αγωνιστών της Αντίστασης. Ας κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του Παύλου Φύσσα. Ας κρατήσουμε ζωντανή την παρακαταθήκη όλων εκείνων που στάθηκαν απέναντι στον φασισμό, ακόμη κι όταν γνώριζαν ότι το τίμημα θα ήταν βαρύ.
Και ας δώσουμε τον δικό μας όρκο: να μη συνηθίσουμε ποτέ την αδικία, να μη συμβιβαστούμε ποτέ με το μίσος, να μη μείνουμε ποτέ θεατές απέναντι στην ιστορία.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 5 μ.μ στην ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ
Θες να μαθαίνεις πρώτος τα νέα από το TrikalaVoice.gr;
Κάνε λήψη από το App Store
Διαθέσιμο στο Google Play
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Instagram
Ακολούθησε μας στο Twitter
Πηγή: trikalavoice.gr





