ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Λήψη άρθρων...
Header Scripts Init

Συγκλονίζει η Ροδούλα Ζήση στον ΝΕΟ 103,3: «Όταν ήρθαν τα τανκς, πίστεψα πως δεν θα ξαναδώ τη μάνα και τον πατέρα μου»

Η πρώην υπουργός και βουλευτής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ περιγράφει τις δραματικές στιγμές που έζησε στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης το 1973 – Οι συλλήψεις, η αντίσταση των φοιτητών και ο απολογισμός 53 χρόνια μετά: «Μας νίκησε το σύστημα».

Δημοσίευση

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
thenewspaper.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το thenewspaper.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Μια συγκλονιστική προσωπική μαρτυρία για τη νύχτα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και τη βίαιη καταστολή της φοιτητικής κινητοποίησης στη Θεσσαλονίκη κατέθεσε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΝΕΟ 103,3 η πρώην υπουργός και πρώην βουλευτής Μαγνησίας του ΠΑΣΟΚ, Ροδούλα Ζήση.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973, η Ροδούλα Ζήση επέστρεψε μέσα από τις αναμνήσεις της σε μία από τις πιο καθοριστικές περιόδους της ζωής της, περιγράφοντας τον φόβο, την αγωνία, τις συλλήψεις και την αποφασιστικότητα των νέων ανθρώπων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία.

Η ίδια είχε ενεργή συμμετοχή στο φοιτητικό κίνημα, καθώς είχε εκλεγεί στο συντονιστικό των Τοπογράφων Μηχανικών, ενώ βρέθηκε στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης τις κρίσιμες ώρες της εξέγερσης.

«Στην αρχή ζητούσαμε ελεύθερες φοιτητικές εκλογές»

Η Ροδούλα Ζήση αναφέρθηκε στο πώς ξεκίνησαν οι φοιτητικές κινητοποιήσεις, εξηγώντας ότι τα πρώτα αιτήματα αφορούσαν την ελεύθερη εκπροσώπηση των φοιτητών.

«Το πρώτο που θέλαμε τότε ήταν ελεύθερες φοιτητικές εκλογές. Και μετά ήρθε το αίτημα για τον εκδημοκρατισμό της χώρας», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Όπως εξήγησε, η διεκδίκηση δημοκρατικών διαδικασιών μέσα στα πανεπιστήμια εξελίχθηκε σταδιακά σε έναν ευρύτερο αγώνα κατά του δικτατορικού καθεστώτος.

Η πρώην υπουργός υπενθύμισε ακόμη ότι σημαντική ήταν η συμμετοχή φοιτητών από τον Βόλο και τη Μαγνησία στις κινητοποιήσεις τόσο της Αθήνας όσο και της Θεσσαλονίκης.

«Ήταν πολλοί Βολιώτες και νέοι από τη Μαγνησία στο Πολυτεχνείο, και στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη», σημείωσε.

«Έσπαγαν τα τζάμια και αμυνόμασταν με σπασμένα σκαμπό»

Ιδιαίτερα παραστατική ήταν η περιγραφή της για τις ώρες που προηγήθηκαν της επέμβασης των στρατιωτικών δυνάμεων.

Η Ροδούλα Ζήση θυμήθηκε τη νύχτα της Παρασκευής 16 Νοεμβρίου 1973, όταν η ένταση κορυφωνόταν και οι φοιτητές προσπαθούσαν να προστατευθούν.

«Εκείνο το βράδυ της Παρασκευής άρχισαν να σπάνε τα τζάμια και θυμάμαι ότι δεν φοβόμασταν καθόλου. Αμυνόμασταν με σπασμένα σκαμπό», περιέγραψε.

Οι φοιτητές, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις δυνάμεις καταστολής, χωρίς να διαθέτουν ουσιαστικά μέσα άμυνας.

«Πιαστήκαμε από τα χέρια – Νόμιζα πως δεν θα ξαναδώ την οικογένειά μου»

Η πιο φορτισμένη στιγμή της συνέντευξης ήταν όταν η πρώην υπουργός μίλησε για την εμφάνιση των αρμάτων μάχης.

Όπως αποκάλυψε, οι φοιτητές πιάστηκαν μεταξύ τους από τα χέρια, σε μια προσπάθεια να παραμείνουν ενωμένοι μπροστά στον κίνδυνο.

Εκείνη ήταν και η πρώτη στιγμή που η ίδια σκέφτηκε σοβαρά ότι μπορεί να χάσει τη ζωή της.

«Την ώρα που ήρθαν τα τανκς, πιαστήκαμε από τα χέρια και ήταν η πρώτη φορά που είπα: Δεν θα δω ξανά τη μαμά, τον μπαμπά και την αδελφή μου».

Η εξομολόγηση της Ροδούλας Ζήση αποτυπώνει την αγωνία που βίωσαν οι νέοι άνθρωποι εκείνης της εποχής, όταν η αντίσταση στη δικτατορία απέκτησε άμεσο κίνδυνο για την ίδια τους τη ζωή.

«Τρέχαμε, μας έπιαναν, γέμιζαν οι κλούβες»

Η πρώην βουλευτής Μαγνησίας περιέγραψε και όσα ακολούθησαν με την επέμβαση των δυνάμεων καταστολής στο Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης.

«Κι εμείς με τανκς βγήκαμε από το Πολυτεχνείο της Θεσσαλονίκης. Τρέχαμε, μας έπιαναν, γέμιζαν οι κλούβες», ανέφερε.

Η ίδια έκανε αναφορά και στη σύλληψή της κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Δημητρίου Ιωαννίδη.

«Εμένα με έπιασαν επί Ιωαννίδη», δήλωσε, θυμίζοντας το καθεστώς διώξεων που αντιμετώπιζαν όσοι συμμετείχαν στο αντιδικτατορικό κίνημα.

Η πικρία 53 χρόνια μετά: «Μας νίκησε το σύστημα»

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε ο προσωπικός απολογισμός της Ροδούλας Ζήση για τη γενιά του Πολυτεχνείου και την πορεία της ελληνικής κοινωνίας τις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Η πρώην υπουργός δεν έκρυψε ότι, παρά τις δημοκρατικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης, υπάρχουν στιγμές που αισθάνεται απογοήτευση για την εξέλιξη των πραγμάτων.

«Κάνοντας απολογισμό λέω: Μας νίκησε το σύστημα», ανέφερε με εμφανή πικρία.

Ωστόσο, αμέσως μετά θέλησε να αναγνωρίσει την προσπάθεια και τις θυσίες της γενιάς της.

«Υπάρχουν και στιγμές που λέω: Προσπαθήσαμε να κάνουμε ό,τι μπορέσαμε».

Η τοποθέτησή της συνδυάζει την αυτοκριτική με την υπεράσπιση της ιστορικής προσπάθειας των νέων που αγωνίστηκαν κατά της δικτατορίας.

Μια μαρτυρία που συνδέει τη Μαγνησία με την εξέγερση

Η συνέντευξη της Ροδούλας Ζήση στον ΝΕΟ 103,3 ανέδειξε και τη συμμετοχή νέων από τη Μαγνησία στον αντιδικτατορικό αγώνα, υπενθυμίζοντας ότι η εξέγερση του Νοεμβρίου δεν περιορίστηκε στο Πολυτεχνείο της Αθήνας.

Στη Θεσσαλονίκη, φοιτητές και φοιτήτριες βρέθηκαν επίσης αντιμέτωποι με τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις του καθεστώτος, συμμετέχοντας στις κινητοποιήσεις για δημοκρατία και ελευθερία.

Πενήντα τρία χρόνια μετά, η εικόνα που περιέγραψε η Ροδούλα Ζήση, με τους φοιτητές πιασμένους από τα χέρια μπροστά στα τανκς, παραμένει το πιο δυνατό σημείο της μαρτυρίας της.

Μια ανάμνηση που, όπως φάνηκε από τα λόγια της, εξακολουθεί να τη συνοδεύει περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα.