Αν δεν υποκρύπτει πολιτική σκοπιμότητα, καθώς συνέπεσε χρονικά με την παραίτηση Πάνα (που οδεύει προς ΕΛΑΣ), τότε είναι τουλάχιστον ετεροχρονισμένη, η δημοκρατική ανησυχία του Δημάρχου Αθηναίων και υποψήφιου προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Χάρη Δούκα, ο οποίος με ανάρτηση του τάχθηκε κατά του να δοθεί η αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου στο κόμμα του.
Τώρα βέβαια γιατί ο κ. Δούκας δεν επικοινώνησε με τη Χαριλάου Τρικούπη για να ενημερωθεί είναι ένα ζήτημα, αλλά το σημαντικότερο όλων είναι πως ως υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, όφειλε να γνωρίζει πως η σημαία έχει παραδοθεί στην ΠΑΣΠ ήδη από το 1976 , από την εποχή δηλαδή της προεδρίας του Χρήστου Παπουτσή.
Το πλέον εντυπωσιακό πάντως είναι πως ακολούθησε ανακοίνωση του Τομέα Νέας Γενιάς της ΕΛΑΣ, στο ίδιο μήκος κύματος με εκείνη του κ. Δούκα, και εύλογα αναρωτιέται κανείς αν ο Δήμαρχος μιλάει περισσότερο με τον Κώστα Ζαχαριάδη ή με το κόμμα του.
Η Χαριλάου Τρικούπη, κρατά «σιγή ιχθύος» ίσως γιατί δεν αντέχει να χάσει δύο στελέχη που εκφράζουν τον προοδευτικό χώρο σε ένα 24ωρο, για την ιστορία πάντως αξίζει να θυμηθούμε, πως η σημαία δόθηκε από τον Τζώρτζη Αθανασιάδη το 1974 στην Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος (ΕΦΕΕ), το 1975 ο Στέφανος Τζουμάκας, (γραμματέας ΠΑΣΠ), ο Γιώργος Σταματάκης, εκπρόσωπος της ΠΚΣ και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, που τότε ήταν στο ΚΚΕ Εσωτερικού, ήταν οι πρώτοι που κράτησαν στην κεφαλή της πορείας τη σημαία και το 1976, η σημαία περνά στα χέρια της ΠΑΣΠ.
Από το 1982 η σημαία ξεκίνησε να φυλάσσεται στα σπίτια στελεχών της ΠΑΣΠ για αυτό άλλωστε και το άτυπο τελετουργικό που παρακολουθήσαμε στην πορεία του εορτασμού της επετείου από φοιτητές της ΠΑΣΠ έξω από την αμερικάνική πρεσβεία.
Η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ
Ανακοίνωση του Τομέα Νέας Γενιάς της ΕΛ.Α.Σ.
Η σημαία του Πολυτεχνείου δεν έχει ιδιοκτήτες
Η αιματοβαμμένη σημαία του Πολυτεχνείου δεν αποτελεί ένα απλό ιστορικό κειμήλιο. Συμβολίζει τη μνήμη της εξέγερσης του Νοέμβρη, το θάρρος όσων αντιστάθηκαν στη δικτατορία, τους αγώνες και τις θυσίες των νέων τότε για δημοκρατία και ελευθερία. Είναι ένα ζωντανό σύμβολο λαϊκής αντίστασης και διεκδίκησης, ταυτισμένο με το διαχρονικό αίτημα για «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία», που ανήκει στη συλλογική ιστορική μνήμη και όχι σε οποιοδήποτε κόμμα ή παράταξη.
Ακριβώς γι’ αυτό, από σεβασμό στους αγώνες και στο αίμα με το οποίο γράφτηκε η ιστορία της, η σημαία δεν μπορεί και δεν πρέπει να μετατραπεί σε αντικείμενο κομματικής ιδιοποίησης ή πολιτικής καπηλείας και σφετερισμού. Θεματοφύλακας της Δημοκρατίας και των συμβόλων της είναι μόνο ο λαός που αγωνίστηκε και εξακολουθεί να αγωνίζεται γι’ αυτήν, κανένα πολιτικό πρόσωπο και κανένα κόμμα. Πρόκειται για μια αρχή αδιαπραγμάτευτη, απέναντι στην οποία δεν χωρούν κομματικές σκοπιμότητες και στρατηγικές.
Με αφορμή τα δημοσιεύματα και τις δημόσιες τοποθετήσεις για την παράδοση της σημαίας στο ΠΑΣΟΚ, καλούμε τον πρόεδρό του, Νίκο Ανδρουλάκη, και την ηγεσία του να απαντήσουν δημόσια: Έχει πράγματι παραδοθεί η ιστορική σημαία και βρίσκεται πλέον στην κατοχή του ΠΑΣΟΚ; Θεωρεί πως μπορεί να αποτελεί ιδιοκτησία ενός κόμματος ;
Η θέση μας παραμένει σαφής: η σημαία ως σύμβολο ενός συλλογικού αγώνα, ανήκει στους αγωνιστές εκείνων των ημερών που βασανίστηκαν και θυσιάστηκαν, ανήκει στον ελληνικό λαό και στη νέα γενιά.
Οφείλει να παραμείνει ζωντανό κομμάτι της ιστορικής μνήμης και των κοινωνικών διεκδικήσεων σήμερα και όχι τρόπαιο σε κάποιο κομματικό ντουλάπι.
Πηγή: ieidiseis.gr





