Γράφει ο Γιώργος Σύρος, συγγραφέας – ιστορικός, μέλος της Φιλαρχαίου Εταιρείας Αλμυρού, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος «Αλμυρός: Ευθύνη και Δημιουργία»
Όσοι με γνωρίζουν, ξέρουν ότι αποστρέφομαι τις πολιτικαντίστικες φανφάρες. Δεν με ενδιαφέρει το μοτίβο αυτό. Είμαι πρακτικός τύπος. Αποζητώ την ουσία, θέλω αποτέλεσμα. Όσον αφορά την καλοπροαίρετη επισήμανση «Που πας να μπλέξεις τώρα…;» σχετικώς με την κάθοδό μου στις Αυτοδιοικητικές Εκλογές της 8ης Οκτωβρίου, η αλήθεια είναι ότι αμφιταλαντεύθηκα αρκετό καιρό. Δεν ήθελα επ’ ουδενί να προχωρήσω σ’ αυτό το βήμα, απλώς για να το κάνω ή για να θρέψω ματαιοδοξίες, όπως παρατηρείται ευρέως. Δρω, ωστόσο, σύμφωνα με το ένστικτό μου, το οποίο υπαγορεύεται από το ασύνειδο και γνήσιο ενδιαφέρον για τον τόπο μου, από την ατόφια, αγνή και υψιπετή αγάπη που τρέφω για τα πατρογονικά μας εδάφη, τον τόπο του Αθάμαντος, του Αιθαλίδου, του Αχιλλέως, του Κομμητά, του Γαζή, του Σακελλίωνος: τον Αλμυρό. Πρωταρχικός γνώμονας της αποφάσεώς μου η συμβολή μου στην πολιτιστική – τουριστική προαγωγή του τόπου.
Δεν είναι δυνατόν ο Δήμος αυτός να μην έχει κεντρικό ρόλο, να μην έχει την Ανάπτυξη που του αναλογεί και να μην πρωταγωνισθεί στον Τομέα του Πολιτισμού. Είναι αδιανόητο να έχει βαλτώσει και να θεωρείται μια παραγκωνισμένη και υποβαθμισμένη αγροτική περιοχή.
Έχω κουρασθεί επίσης να ακούω το γνωστό «τα έργα του Δήμου έχουν χρονοβόρες διαδικασίες». Είναι αληθές ότι μαγικά δεν γίνονται, αλλά έως ένα σημείο συνιστά πρόσχημα. Και εμπαιγμό. Και στην τελική «ας το κάνουμε όπως ο Βόλος».
Για όλους αυτούς τους λόγους συνετάχθην με τον Δημήτρη Εσερίδη και τον συνδυασμό του. Θεμελιώδες κριτήριο για την επιλογή μου; Οι αρχές, το φιλότιμο και η πυγμή του. Aν κάποιοι, λοιπόν, θέλουν αλλαγή, ριζική αλλαγή, να μην μεμψιμοιρούν. Να έρθουν, να συνταχθούν. Με μεθοδικότητα, συνέπεια και επιμονή. Και τονίζω: Με πολλή επιμονή. Αυτό είναι το «όπλο» που εξασφαλίζει την επιτυχία και την κατάκτηση των στόχων μας. Ένα αρχαίο λατινικό ρητό λέγει «Victoria curam amat». Τουτέστιν η νίκη αγαπά την προετοιμασία. Η επιτυχία, λοιπόν, είναι απότοκο σκληρού αγώνα και πειθαρχίας.
