Ευρωβουλευτές καλούν τα κράτη-μέλη της ΕΕ να προχωρήσουν στην ένταξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, καθώς και οντοτήτων και προσώπων που συνδέονται με αυτήν, στον κατάλογο τρομοκρατικών οργανώσεων της Ένωσης. Η έκκληση έρχεται μετά την ψηφοφορία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπέρ σχετικού ψηφίσματος.
Το ψήφισμα δεν είναι νομικά δεσμευτικό. Η ένταξη στον κατάλογο αποφασίζεται από το Συμβούλιο της ΕΕ, δηλαδή από τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, με ομοφωνία.
«Ιστορική στιγμή»
Η Γαλλίδα ευρωβουλευτής Σελίν Ιμάρ (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα), εισηγήτρια του ψηφίσματος, έγραψε στο X ότι ο ισλαμισμός σκοτώνει όταν μπορεί και, όταν δεν μπορεί, διεισδύει στους θεσμούς. Πρόσθεσε ότι το σχέδιο του πολιτικού Ισλάμ είναι ασύμβατο με τις ευρωπαϊκές αξίες.
Σε βίντεο που δημοσίευσε μετά την ψηφοφορία, η κα Ιμάρ μίλησε για «ιστορικό γεγονός». Δήλωσε ότι το Κοινοβούλιο ενέκρινε το ψήφισμά της κατά της ισλαμιστικής διείσδυσης και των δικτύων της Αδελφότητας, σπάζοντας, όπως είπε, ένα ταμπού που η Ευρώπη κουβαλούσε σαν αλυσίδα. Χαρακτήρισε το αποτέλεσμα θεμελιώδη αλλαγή στην προσέγγιση των ευρωπαϊκών θεσμών.
Η ευρωβουλευτής Μαριόν Μαρεσάλ ανέφερε στο X ότι το ψήφισμα προβλέπει την απαγόρευση της πρόσβασης μελών της οργάνωσης FEMYSO στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Σύμφωνα με την ίδια, τροπολογίες ευρωβουλευτών ενίσχυσαν το κείμενο.
Η FEMYSO, ευρωπαϊκό φόρουμ μουσουλμανικών οργανώσεων νεολαίας και φοιτητών, έχει στο παρελθόν αρνηθεί ότι συνδέεται με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα.
Η ανάλυση του CSIS
Το αμερικανικό Κέντρο Στρατηγικών και Διεθνών Μελετών (CSIS), σε έκθεση του περασμένου Σεπτεμβρίου για την πολιτική ΗΠΑ και Ευρώπης απέναντι στην Αδελφότητα, εκτιμά ότι οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ιστορικά δεν κατάφεραν να διαμορφώσουν συνεκτική πολιτική απέναντι στην οργάνωση. Αντίθετα, σύμφωνα με την έκθεση, η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ στοχεύει σταθερά την Αδελφότητα.
Οι συντάκτες της έκθεσης υποστηρίζουν ότι η οργάνωση αντιτίθεται στη δυτική δημοκρατική τάξη και επιδιώκει την πόλωση των κοινωνιών σε θρησκευτική βάση. Προτείνουν στους Ευρωπαίους ηγέτες να αναθέσουν στις υπηρεσίες ασφαλείας τη χαρτογράφηση του τοπικού περιβάλλοντος της Αδελφότητας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, σημειώνουν, οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για το κλείσιμο εικονικών φιλανθρωπικών οργανώσεων που διοχετεύουν χρήματα σε ομάδες όπως η Χαμάς.
Το CSIS προτείνει επίσης να αποδυναμωθούν οι αφηγήσεις που οδηγούν σε ριζοσπαστικοποίηση και να διαταραχθούν οι δραστηριότητες στρατολόγησης ισλαμιστών.
Σύμφωνα με την έκθεση, η Αδελφότητα δραστηριοποιείται στην Ευρώπη από τη δεκαετία του 1960. Έφτασε μέσω φοιτητών που ίδρυσαν ισλαμικούς συλλόγους στα πανεπιστήμια. Το CSIS την περιγράφει ως διακρατικό και ενίοτε χαλαρό δίκτυο, του οποίου τα τοπικά παραρτήματα προσαρμόζουν τη συμπεριφορά τους ανάλογα με το πόσο ανεκτικό είναι το περιβάλλον όπου δρουν. Τη στρατηγική κατεύθυνση τείνουν να τη διαμορφώνουν τοπικοί ακτιβιστές συνδεδεμένοι μέσω ΜΚΟ, μέσων ενημέρωσης και ομάδων της κοινωνίας των πολιτών.
Η έκθεση τονίζει ότι η Αδελφότητα δεν είναι ενιαίος και συνεκτικός παράγοντας. Στην Ευρώπη επικεντρώνεται κυρίως στο ιεραποστολικό έργο και τη διάδοση ιδεών. Στη Μέση Ανατολή, το παλαιστινιακό της παρακλάδι, η Χαμάς, είναι τρομοκρατική οργάνωση, ενώ και άλλα παρακλάδια έχουν καταφύγει στη βία. Η Χαμάς έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική οργάνωση από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο.
Παρά τις τοπικές διαφορές, το CSIS εντοπίζει ένα κοινό νήμα: την προσπάθεια διαμόρφωσης των απόψεων των μουσουλμάνων, αποδυνάμωσης των δεσμών τους με το εθνικό κράτος και ενίσχυσης της θρησκευτικής ταυτότητας. Σύμφωνα με την έκθεση, η οργάνωση προβάλλει σταθερά τη σαρία ως ανώτερη από τους νόμους που θεσπίζουν οι άνθρωποι.
Ταυτόχρονα, η έκθεση σημειώνει ότι οι ευρωπαϊκές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν μακρά παράδοση στην ανάλυση των κινδύνων που συνδέονται με την Αδελφότητα. Η δουλειά αυτή οδήγησε ορισμένες κυβερνήσεις να κόψουν τους οικονομικούς δεσμούς με φιλανθρωπικές οργανώσεις λόγω των διασυνδέσεών τους με την Αδελφότητα, όχι όμως να την απαγορεύσουν.
Η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει κατά καιρούς απορρίψει τις κατηγορίες ότι επιδιώκει βίαιους ή ανατρεπτικούς στόχους στην Ευρώπη.
