ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΩΡΑ
Λήψη άρθρων...
Header Scripts Init

Αυτοψία στην Αρχαία Κορόπη: Το ξεχασμένο μαντείο του Πηλίου που αποτελούσε τους «Δελφούς» της Μαγνησίας [βίντεο]

Ένας από τους σημαντικότερους λατρευτικούς χώρους της αρχαίας Θεσσαλίας βρίσκεται στο Νότιο Πήλιο. Η ιστορία του Κοροπαίου Απόλλωνα, τα σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα και το οδοιπορικό του αρχιτέκτονα Δημήτριου Καραγκούνη, ο οποίος καταγράφει και σχολιάζει τη σημερινή κατάσταση της περιοχής.

Δημοσίευση

Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
thenewspaper.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:

Πρόσθεσε το thenewspaper.gr
στα αγαπημένα σου στη Google

Ένα σπουδαίο, αλλά σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, κεφάλαιο της ιστορίας της Μαγνησίας βρίσκεται κρυμμένο στην περιοχή της Κορόπης, στο Νότιο Πήλιο. Εκεί όπου σήμερα απλώνεται ένα ήσυχο τοπίο, στην αρχαιότητα λειτουργούσε ένας από τους σημαντικότερους θρησκευτικούς και πολιτικούς πυρήνες της Θεσσαλίας, με επίκεντρο το περίφημο Ιερό και Μαντείο του Κοροπαίου Απόλλωνα.

Η αρχαία Κορόπη, κοντά στον σημερινό παραθαλάσσιο οικισμό, αποτελούσε σημαντικό κέντρο του αρχαίου έθνους των Μαγνήτων. Παρά το περιορισμένο μέγεθός της, η φήμη της ξεπερνούσε τα γεωγραφικά της όρια, καθώς το μαντείο προσέλκυε ανθρώπους που αναζητούσαν απαντήσεις σε προσωπικά, θρησκευτικά αλλά και πολιτικά ζητήματα.

Η αρχαία πόλη και η σχέση της με τη Δημητριάδα

Η Κορόπη αναφέρεται σε αρχαίες πηγές, μεταξύ των οποίων και τα έργα του γεωγράφου Στράβωνα, ως ένας από τους οικισμούς των Μαγνήτων.

Καθοριστική εξέλιξη για την ιστορική της πορεία αποτέλεσε η ίδρυση της Δημητριάδας το 293 π.Χ. από τον Δημήτριο τον Πολιορκητή. Η δημιουργία της νέας ισχυρής πόλης συνοδεύτηκε από την πολιτική ενσωμάτωση γειτονικών οικισμών, μεταξύ των οποίων και η Κορόπη.

Ωστόσο, η θρησκευτική σημασία της περιοχής διατηρήθηκε, με το ιερό του Απόλλωνα να εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη λατρευτική ζωή των Μαγνήτων.

Το μαντείο που λειτουργούσε ως οι «Δελφοί» της Θεσσαλίας

Στην Κορόπη ο Απόλλων λατρευόταν με την ιδιαίτερη προσωνυμία «Κοροπαίος», η οποία συνδεόταν άμεσα με την τοπική κοινότητα.

Το μαντείο γνώρισε μακρά περίοδο λειτουργίας και ακμής, από τους αρχαϊκούς έως και τους ρωμαϊκούς χρόνους, αποκτώντας ιδιαίτερη θρησκευτική και θεσμική βαρύτητα.

Οι πιστοί προσέρχονταν προκειμένου να ζητήσουν χρησμούς και καθοδήγηση, ενώ κεντρικό ρόλο στη διαδικασία διαδραμάτιζε ο «ιερομνήμων», ο οποίος μεσολαβούσε για τη μετάδοση των χρησμών.

Η λειτουργία του μαντείου δεν ήταν ανεξέλεγκτη. Αντίθετα, διέπονταν από συγκεκριμένους κανόνες, οι οποίοι ρύθμιζαν τόσο την προσέλευση των πιστών όσο και τη διαδικασία της χρησμοδοσίας.

Η σπουδαία επιγραφή που ανακαλύφθηκε το 1882

Ένα από τα σημαντικότερα τεκμήρια για την ιστορία του μαντείου εντοπίστηκε το 1882, όταν ήρθε στο φως μια μεγάλη αρχαία επιγραφή με ψήφισμα της Δημητριάδας, που χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ.

Το κείμενο αποτελεί ουσιαστικά έναν αναλυτικό κανονισμό λειτουργίας του ιερού.

Προσδιόριζε τις ημέρες και τις ώρες κατά τις οποίες μπορούσαν να υποβάλλονται ερωτήματα στον θεό, προέβλεπε την παρουσία ειδικών ραβδούχων για την τήρηση της τάξης και καθόριζε τα πρόσωπα που είχαν την ευθύνη εποπτείας της διαδικασίας.

Στην αρμόδια επιτροπή συμμετείχαν ο στρατηγός των Μαγνήτων, ο ιερέας και ο γραμματέας.

Η συγκεκριμένη επιγραφή αποκαλύπτει τον οργανωμένο χαρακτήρα του μαντείου και τη στενή σύνδεση της θρησκευτικής λειτουργίας με τους πολιτικούς θεσμούς της εποχής.

Τα αρχαιολογικά ευρήματα και οι ανασκαφές

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο αρχαιολόγος Απόστολος Αρβανιτόπουλος πραγματοποίησε ανασκαφικές έρευνες στην περιοχή, φέρνοντας στο φως σημαντικά αρχιτεκτονικά κατάλοιπα.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται τμήματα επιμήκους ορθογώνιου οικοδομήματος, το οποίο συνδέθηκε με τον περίβολο του ιερού, καθώς και λείψανα του αρχαϊκού ναού και μεταγενέστερων οικοδομικών φάσεων.

Οι αρχαιολογικές ενδείξεις συνδέουν τον χώρο του ιερού με τοποθεσίες όπως τα Πετράλωνα, ο Λωτός, ο Ράμνος και η Παλαιοεκκλησιά.

Σημαντικά κινητά ευρήματα, όπως μελανόμορφα αγγεία, πήλινες πλάκες με ανάγλυφες παραστάσεις και βάθρα αναθηματικών αγαλμάτων, συμπληρώνουν την εικόνα της λατρευτικής δραστηριότητας στην αρχαία Κορόπη.

Ευρήματα από την περιοχή φυλάσσονται στο Αθανασάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο Βόλου, αποτελώντας πολύτιμες μαρτυρίες για την ιστορία της αρχαίας Μαγνησίας.

Οδοιπορικό στον αρχαιολογικό χώρο – Τι καταγράφει ο Δημήτριος Καραγκούνης

Το ενδιαφέρον για την αρχαία Κορόπη αναδεικνύεται μέσα από ένα ιδιαίτερο οδοιπορικό που πραγματοποιεί ο αρχιτέκτονας Δημήτριος Καραγκούνης, Επίτιμος Προϊστάμενος του Τμήματος Αρχαιολογικών Έργων και Μελετών της Εφορείας Αρχαιοτήτων Λάρισας.

Στο βίντεο περιηγείται στον ευρύτερο χώρο της αρχαίας πόλης, παρουσιάζει την ιστορική και αρχαιολογική σημασία της περιοχής και σχολιάζει τη σημερινή της κατάσταση.

Μέσα από την περιήγηση αναδεικνύεται ένα σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής κληρονομιάς του Νοτίου Πηλίου, το οποίο παραμένει σχετικά άγνωστο σε μεγάλο μέρος των κατοίκων και των επισκεπτών της Μαγνησίας.

Η αρχαία Κορόπη δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη αρχαιολογική αναφορά στον χάρτη της Θεσσαλίας. Είναι ένας τόπος που συνδέθηκε με τη θρησκευτική πίστη, την πολιτική οργάνωση και την καθημερινή ζωή των αρχαίων Μαγνήτων.

Το οδοιπορικό του Δημήτριου Καραγκούνη επαναφέρει στο προσκήνιο την ιστορία αυτού του σημαντικού μνημείου, αλλά και το ζήτημα της ανάδειξης της πλούσιας αρχαιολογικής κληρονομιάς του Νοτίου Πηλίου.

Δείτε το βίντεο με το οδοιπορικό στην αρχαία Κορόπη