Μια προσωπική μαρτυρία από τα γεγονότα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου τον Νοέμβριο του 1973 κατέθεσε ο πρώην υπουργός και πρώην δήμαρχος Βόλου, Αλέκος Βούλγαρης, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό ΝΕΟ 103,3 και στους δημοσιογράφους Δημήτρη Μαρέδη και Ειρήνη Θεοδωροπούλου, με αφορμή τη συμπλήρωση 53 χρόνων από την ιστορική εξέγερση.
Ο κ. Βούλγαρης, ο οποίος ήταν 28 ετών την περίοδο εκείνη, περιέγραψε όσα έζησε κατά τη διάρκεια της κρίσιμης νύχτας, αποκαλύπτοντας ότι βρέθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο, μετέφερε φάρμακα στους εξεγερμένους φοιτητές και έγινε μάρτυρας του τραυματισμού ενός φίλου του από πυροβολισμό.
Παράλληλα, προχώρησε σε αιχμηρή τοποθέτηση για τη δημόσια συζήτηση γύρω από τους νεκρούς της εξέγερσης, απευθύνοντας μήνυμα προς τον υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη.
«Υπήρχαν νεκροί – Να στείλουμε τα ονόματά τους στον Άδωνι Γεωργιάδη»
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε ο Αλέκος Βούλγαρης όταν η συζήτηση στράφηκε στα θύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Ο πρώην υπουργός υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να αμφισβητείται η ύπαρξη νεκρών κατά τα γεγονότα του Νοεμβρίου του 1973, ζητώντας να αναδειχθούν τα ονόματα των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους.
«Σαφώς υπήρχαν νεκροί στο Πολυτεχνείο. Να γράψουμε τα ονόματα των νεκρών και να τα στείλουμε στον Άδωνι Γεωργιάδη. Δεν μπορούμε να λέμε ότι δεν υπήρχαν νεκροί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Με τη δήλωσή του, ο κ. Βούλγαρης θέλησε να παρέμβει στη συζήτηση για την ιστορική μνήμη, επισημαίνοντας την ανάγκη σεβασμού των καταγεγραμμένων θυμάτων της εξέγερσης και της καταστολής της.
«Μπήκα στο Πολυτεχνείο εκείνη τη νύχτα»
Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο πρώην δήμαρχος Βόλου αναφέρθηκε στις προσωπικές του αναμνήσεις από τη νύχτα της εξέγερσης.
Όπως αποκάλυψε, βρέθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο, αλλά αποφάσισε να αποχωρήσει επειδή η σύζυγός του ήταν έγκυος και δεν ήθελε να θέσει την οικογένειά του σε κίνδυνο.
«Μπήκα στο Πολυτεχνείο εκείνη τη νύχτα και βγήκα επειδή ήταν έγκυος η γυναίκα μου και δεν ήθελα να έχουμε προβλήματα», διηγήθηκε.
Η απόφασή του να απομακρυνθεί από το κτίριο, ωστόσο, δεν σήμανε και το τέλος της συμμετοχής του στα γεγονότα.
Όπως περιέγραψε, πήρε το αυτοκίνητό του και επέστρεψε για να προσφέρει βοήθεια στους φοιτητές που βρίσκονταν μέσα στο Πολυτεχνείο.
«Πήρα το αυτοκίνητο και πήγα φάρμακα στους φοιτητές. Ήμουν 28 ετών τότε», είπε, περιγράφοντας τη δική του συμβολή στην προσπάθεια υποστήριξης των εξεγερμένων.
Η μαρτυρία για τον φίλο του που τραυματίστηκε από σφαίρα
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της αφήγησής του ήταν η αναφορά στον τραυματισμό ενός φίλου του από πυροβολισμό.
Ο Αλέκος Βούλγαρης θυμήθηκε ότι ο άνθρωπος αυτός δέχθηκε σφαίρα στο πόδι και χρειάστηκε να μεταφερθεί με ασθενοφόρο.
«Ένας φίλος μου τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι. Μετά από λίγη ώρα τον βάλαμε σε ασθενοφόρο και έφυγε», ανέφερε.
Η συγκεκριμένη προσωπική μαρτυρία αποτυπώνει την ένταση και τους κινδύνους που αντιμετώπισαν όσοι βρέθηκαν στους δρόμους της Αθήνας κατά τη διάρκεια της εξέγερσης και της βίαιης καταστολής της.
Πενήντα τρία χρόνια αργότερα, ο πρώην υπουργός εξακολουθεί να θυμάται τα περιστατικά εκείνης της νύχτας και τους ανθρώπους που βρέθηκαν δίπλα του.
«Δεν προδώσαμε τη Δημοκρατία μας»
Ο πρώην δήμαρχος Βόλου αναφέρθηκε και στη σημερινή κατάσταση της Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι, παρά τα προβλήματα και τις αδυναμίες που εξακολουθούν να υπάρχουν, η δημοκρατική πορεία της χώρας δεν έχει εγκαταλειφθεί.
«Δεν την προδώσαμε τη Δημοκρατία μας. Υπάρχουν ζητήματα και σήμερα, αλλά δεν την προδώσαμε», τόνισε.
Με τη φράση αυτή ο Αλέκος Βούλγαρης επιχείρησε να συνδέσει τους αγώνες της γενιάς του Πολυτεχνείου με τη σύγχρονη πραγματικότητα, αναγνωρίζοντας ότι η Δημοκρατία χρειάζεται διαρκή προστασία και βελτίωση.
«Το Πολυτεχνείο ήταν το πρώτο βήμα για να πέσει η χούντα»
Κλείνοντας την ιστορική του αναδρομή, ο Αλέκος Βούλγαρης στάθηκε στη σημασία της εξέγερσης για την πορεία προς την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα.
«Το Πολυτεχνείο ήταν το πρώτο βήμα για να πέσει η χούντα», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο πρώην υπουργός και πρώην δήμαρχος Βόλου περιέγραψε την εξέγερση ως καθοριστικό σταθμό στην αντίσταση απέναντι στη δικτατορία, η οποία κατέρρευσε οριστικά τον Ιούλιο του 1974.
Η συνέντευξή του στον ΝΕΟ 103,3 είχε ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον, καθώς δεν περιορίστηκε σε μια επετειακή πολιτική τοποθέτηση, αλλά περιλάμβανε προσωπικές εμπειρίες ενός ανθρώπου που βρέθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο εκείνες τις δραματικές ώρες.
Μισό και πλέον αιώνα αργότερα, ο Αλέκος Βούλγαρης επέστρεψε μέσα από τις αναμνήσεις του στη νύχτα της εξέγερσης, μεταφέροντας στους ακροατές εικόνες από την προσπάθεια των φοιτητών, τους τραυματισμούς και την αγωνία εκείνων που αντιστάθηκαν στη δικτατορία.





